3.4 วีรกรรมโลกจารึก....ของบุรุษผู้ใกล้เคียงพระเจ้า....

63....64....65.....เฮ้...ทางนี้ได้65คน ทางโน่นได้กี่คนน่ะ....?ไอโอเรียตะโกนถามเพื่อนเลิฟนามมิโร่ซึ่งนั่งนับศพชายฉกรรจ์หน้าบากอยู่อีกทาง

ทางนี้ได้49คนอะ.....ง่า....รวมกันก็....114คนเชียวนะเนี่ยมิโร่ตะโกนตอบ ขณะที่กำลังเอาเท้าเขี่ยๆซากปรักหัดพังออก เผยให้เห็นไอ้หน้าบากปากเบี้ยวอีกคนนอนสิ้นชีพอยู่ใต้แผ่นคอนกรีตหนา เออ....เจออีกคนแล้ว รวมอีกก็115....

115คน....มันอัดกันเข้าไปในตึกแถวซอมซ่อเล็กๆนี่ได้ยังไงฟะเนี่ย....=*=

ชากะ....แล้วตกลงจะสวดอภิธรรมให้เจ้าพวกนี้รึเปล่ามิโร่หันไปหาหลวงพี่ช่าซึ่งยืนเงียบๆอยู่อีกทาง

......สิ่งมีชีวิตอันไร้คุณค่าแก่สรรพสิ่งบนโลกเช่นนี้....ไม่สมควรจะได้รับการสวดส่งเพื่อไปสู่สุขติ.....ท่านช่าว่าพลางซด โออิชิ กรีนที ที่เพิ่งไปจิ้กมาจากตลาดสดแหมบๆด้วยสีหน้าสงบนิ่ง....(พวกเซนต์นี่กินแล้วชักดาบเป็นกิจวัตรเลยใช่ไหมเนี่ย...=*=)

มิโร่พยักหน้ารับหงึกๆ ก่อนจะหันกลับไปคุ้ยศพต่อ..........

........มันยังแค้นเรื่องที่ตัวหัวหน้าจะเอามูไปขายเช่าอะดิ....โด่.....อย่ามาอ้างเหตุผลดีเด่อะไรไปหน่อยเล้ยยยย....- -lll........มิโร่คิดค้านคำพูดของชากะอยู่ในใจ

อะ ไง มิโร่ ไอโอเรีย ยังคุ้ยศพไม่เสร็จเหรอ....?ท่านผู้เฒ่าเดินเข้ามา พร้อมกับถุงปาท่องโก๋ร้อนๆเสร็จใหม่ๆควันฉุยในมือ

อื้อ.....อ่า....แล้ว.....ถุงนั่น....=*=

อ๋อ ปาท่องโก๋นี่น่ะเหรอ^ ^ท่านผู้เท่ายิ้มอย่างมีมาด แค่บอกพวกแม่ค้าว่าเราเป็นคนถล่มตรอกบ้านี่เขาก็ยื่นถุงส่งให้แทบไม่ทันแล้ว นี่ยังมีอีกเยอะเลยนะ ผลไม้เอย ขนมเอย กล้วยแขกเอย โรตีเอย แล้วก็ยังมีไอ้นั่น ไอ้โน่น ไอ้นี่ บลาๆๆๆๆ~~~ท่านผู้เฒ่ายังคงพล่ามเรื่องรายการส่วยต่อไปพร้อมกับยกถุงพลาสติกแต่ละถุงขึ้นพร้อมทำท่าทางประกอบ....โดยที่มี่คุงเริ่มจะออกอาการเซ็งและหันกลับไปคุ้ยซากตึกต่อ.....

.........ท่านผู้เฒ่า........

.............แบบนี้มันเรียกว่ารีดไถมิใช่รึ?......= =lll

...................เจริญจริงๆ......เหล่าเซนต์แห่งอาเทน่า.................

อืม.....ตอนนี้ก็จะเย็นแล้ว กลับสิบสองวิหารกันเต้อะ...เฮียรอสกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มๆ(โผล่มาพร้อมกับท่านผู้เฒ่า....สงสัยสมรู้ร่วมคิดกันรีดไถ...=*=)

เออ....จริงสิ...........ถล่มตรอกบ้านี่เพลินไปหน่อย รู้ตัวอีกทีก็เย็นแล้ว.........มันเพลินมือดีจริงๆเลยนะเนี่ยได้ซ้อมพวกอันธพาลพวกนี้= =lll..........

......แต่ยังไงอาตมาก็ยังไม่กลับ......เสียงร้องจากแกะน้อยมูเล่นเอาทุกคนแทบจะร้องไห้

..............นี่หลังจากมีเรื่องกับพวกแก็งค์เดอะบากส์ มันยังจะดื้นด้านไม่เลิกอีกหรือเนี้ยะ!!!!TT[]TT

ง่า.....ท่านมูเซย่าเริ่มไกล่เกลี่ย....แม้ในปากยังคงเคี้ยวขนมจากการรีดไถเสียงดังจั้บๆๆอยู่ก็ตาม....(เรื่องกินเรื่องใหญ่จริงๆเลยนะแก....) กลับสิบสองวิหารกันเถอะนะท่าน ตอนนี้เย็นแล้ว ผู้คนเค้ากลับบ้านกันหมดแล้ว ไม่มีใครมาฟังเทศน์ฟังธรรมแล้วละ....

......ถึงไม่มีใครฟังเทศน์ฟังธรรมอาตมาก็กะว่าคืนนี้จะออกธุดงค์อยู่พอดี อย่ามาขวางอาตมาซะให้ยา....โอ้ยยย ท่านชากะ!!!!!.....ประโยคท่อนหลังขาดหายไป เมื่อจู่ๆร่างบางก็ถูกแบบขึ้นบ่าหลวงพี่ผมทองอย่างกะทันหัน....(อีกแล้วครับท่าน...)

.......กลับวิหารกันเถอะ.......นักบวชหนุ่มกล่าวด้วยใบหน้าอันไร้ซึ่งอิโมชั่นสุดๆ.....

.....ไม่นะ ท่านชากะ อาตมาจะออกธุดงค์อ้า~~~!!!!...ท่านมูมาดหลุด ดิ้นพราดๆไปมาทุบหลังชากะอั้กๆๆ......แต่ดูเหมือนท่านช่าของเราจะไม่สะท้กสะท้าน....(สงสัยหนังหนาเกิน เหอะๆๆๆ=*=)

ว่าแล้วหลวงพี่ร่างสูงก็แบกแกะน้อยสีชมพูเดินดุ่มๆๆกลับแซงค์ไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้คนอื่นๆวิ่งไปหอบส่วยไปตามเตลิดกันแทบไม่ทัน

.....นิทานเรื่องนี้....สอนให้รู้ว่า....

......แกะ....ย่อมแพ้พระอยู่วันยันค่ำ.....(มาจากไหนฟร่ะเนี่ย= =!!!)

******************************************************************

.....กรุณาปล่อยอาตมาลงนะ ท่านชากะ....

......เงียบไปเลย เจ้าแกะ.....

......ได้โปรดปล่อยอาตมาลงด้วย ท่านชากะ....

.......อย่าขอซะให้ยาก......

.......ปล่อยอาตมาลงเถิด ได้โปรดTT^TT.....

......ปล่อยก็หนีสิ....แบกอย่างนี้ไปแหละดีแล้ว....เทเลพอตก็ติดอาตมาไปด้วย....จะได้หนีไม่ได้อีก......

........ปล่อยๆๆๆๆๆ ปล่อยอาตมาลงนะ ท่านชากะ.....

.......เลิกบ่น....ป้ะ.....บ่นมากเด๋วพ่อจับจูบ= =!!!......

นี่คือบทสนทนา(แกมบ่นด่า+ขอร้อง)ระหว่างอาริเอส มู และ เวอร์โก้ ชากะ....ที่เดินนำหน้าขบวนอย่างไม่อายใครๆทั้งตลาดที่จ้องมองมาทางนี้กันเป็นตาเดียวด้วยความสนอกสนใจ.......ส่วนคนอื่นๆที่ตามอยู่ข้างหลังก็ได้แต่เดินตัวลีบก้มหน้างุดมองพื้น....เกิดอาการหน้าบางเอือมระอาแทนเพื่อนสองตัวที่มันยังเถียงกันฉอดๆเสียงลั่นตลาดขึ้นมาจับใจ.....

.......มันเถียงกันไปเถียงกันมาแบบนี้ได้ตลอดทางแล้ว.....

..............จนถึงตอนนี้พวกมันก็ยังไม่เลิก= =##.....

........และที่ทำให้คนมองแล้วหันไปซุบซิบกันก็เพราะไอ้ภาษาที่มันใช้กันนั่นแหละ....ทั้งอาตมา...ทั้งจับจูบ....เฮ้อ~~~= =lll

......................โอ้ยยยย อายแทนมันสองตัวโว้ยยยยยย>///////////////<

.....ปล่อยอาตมาไปเถอะนะ นะ นะ......

.....ไม่......ชากะกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์

ตอนนี้พวกเขาเดินเลยมาจากเขตย่านการค้าแล้ว.....ถึงจะเถียงไปตอนนี้ก็คงไม่มีอะไรจะเสีย(มันเสียไปหมดตั้งแต่อยู่ที่ตลาดแว้ววว)

.....เมตตาธรรมค้ำจุนโลก.....มูเริ่มเอาธรรมมะเป็นข้ออ้าง

.......สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม......ชากะก็ไม่ยอมแพ้.....

......ธรรมมะเป็นสิ่งสวยงาม.....(หง่ะ....)

.......ถ้าไม่ได้ถูกเผยแพร่โดยอาริเอส มู ........(ตรงมากพี่ท่าน)

.......โธ่....ท่านชากะ ทำไมท่านถึงทำแบบนี้ จะขัดขวางการเผยแพร่ศาสนาของอาตมารึไงกัน.....

........ไอ้ที่จะเผยแพร่ก็ไม่ได้อยากห้ามอะไรนักหรอก.....

.......แล้วทำไมถึงไม่ยอมปล่อยอาตมาลงซักทีอ้า!!!!>[]<..ท่านมูดิ้นไปดิ้นมา

ชากะหยุดกึก....

ทั้งคณะหยุดตาม.....(ล้มทับกันไปเป็นแถบ=*=)

เงียบกันไปสามวิ................................................

.....ก็อย่าทำตัวให้คนอื่นเขาเป็นห่วงสิ.....

.............//////////////////////////////////////.............ท่านมูเริ่มหน้าแดง....

........อึก!O.O......ใครใช้ให้เป็นห่วงอาตมากันเล่า!!!!!ท่านจะบ้ารึไงกัน!!!!!!!!!......ท่านมูวีนซะแล้น.....(แต่ยังคงหลับตาพริ้ม....)

.....ชากะเริ่มขยับปล่อยร่างบางลงจากบ่า ปล่อยให้แกะน้อยได้กลับมายืนอยู่บนผืนพฐพีอันเป็นที่รักยิ่งอีกครั้ง....

.......แต่ถึงยังไง.....มือของพี่ท่านก็ยังคงกดไหล่มูไว้แน่น ไม่ให้หนีไปไหนอยู่ดีนั่นแหละ....= =lll(ดูท่าจะหวงมาก....)

........จะทำอะไรน่ะ.....ปล่อยอาตมาไปสิ......ท่านมูถามเสียงเอ๋อเมื่อจู่ๆชากะก็ปล่อยเขาลงมายืนซะดื้อๆ....ทั้งๆที่เมื่อกี้ยังบอกว่าฝันไปเถอะอยู่เลย....

........ฟังนายพูดภาษาพระแล้วมันระคายหู....

.....หมายความว่ายัง....อุ้บ!!!!!O////////Oประโยคท่อนหลังของ อาริเอส มู กลับขาดตอนหายไปซะดื้อๆ

.....ที่เสียงของท่านมูขาดหายไปอะนะ.....ไม่ใช่อะไรหรอก....

นั่นก็เพราะชากะ....ดึงร่างบางเข้าไป........

.......จูบ.....

ตรงนั้นเลย.....

ในเดี๋ยวนั้นแบบไม่มีการขวยอายอะไรเลย!!!!(โอ้.....หลวงพี่หน้าด้าน....)

ใช่แล้ว ตรงนั้นกันจะๆท่ามกลางสายตาเหล่าเซนต์ทั้งสิบหกแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยหรือการรัวกลองบรรเลงซิมโฟนี่อะไรล่วงหน้าเป็นสัญญาณเลยทั้งสิ้น!!!!!!!!!!!!!!!!

O[]o โอ้พระเจ้า!!!!!!!

................ผ่านเหตุการณ์ช็อคโลกาวินาศสันตะโรไปได้ซักสิบวิ..................

บุรุษผู้ใกล้เคียงพระเจ้าถอนริมฝีปากออกด้วยสีหน้าที่เหมือนเวลาก่อนจูบเปี้ยบบบ.....ก่อนจะเดินลิ่วนำหน้าหนีขึ้นบันไดไปด้วยใบหน้าอันไร้ซึ่งอิโมชั่นเช่นเดิม......(เล่นง่ายๆเลยนะเพ่....)

ทิ้งไว้แต่แกะมูที่ยืนช็อคอยู่ตรงนั้น.....ดวงหน้าหวานฉายแววตื่นตระหนกถึงขีดสุด....

ใบหน้างามๆบัดนี้สุกแดงก่ำขนาดมะเขือเทศยังอาย นัยน์ตาคู่สวยเบิกกว้างยิ่งกว่าไข่ไดโนเสาร์อย่างตกใจถึงสุดขั้ว.......มือเรียวบางสั่นระริกค่อยๆขยับอย่างช้าๆยกขึ้นแตะริมฝีปากได้รูปของตัวเองอย่างตื่นตกใจ......สีหน้าเหมือนใกล้ร้องไห้เต็มที......

....อ......อึก.........ม....มัน......มันจูบช้านนนนนนนนนนน>//////////////////////////////<!!!!!!!!!!!!!!!!!!!ท่านมูร้องลั่นบริเวณ.........ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่อ

เหล่าโกลด์เซนต์และบรอนซ์เซนต์ผู้ที่เพิ่งจะได้ทัศนาหนังสดกันไปสดๆร้อนๆยังคงอึ้งไม่หาย บางคนอ้าปากค้าง หลายๆคนช็อคค้างนิ่งงันไปเลยก็มี.....

............ทุกคนเค้าเห็นกันหมดแล้วล่ะ มู.......

...........จะๆกับสองลูกกะตานี่เลยด้วย..........

.................ไม่อยากจะเชื่อเล้ยยยย!!!!!!O[]o

.....................................ว่าแต่.....น่าเสียดายไม่ได้อัดวิดีโอไว้อะ...หึหึหึ....-_,-(<<<ใครมันเกิดคิดไอเดียอันแสนจะประเสริฐเลิศล้ำข้อนี้ขึ้นมาฟร่ะเนี่ย.....เดวี่จะขอคารวะงามๆซักห้าสิบจอก....)

ท่านมูเริ่มตั้งสติได้ รีบวิ่งตามชากะไปต่อว่าในบัดดล....

ชากะ...น.....นี่นายทำอะไรเนี่ย>////////////<!!!!!!!!!!!!!!!!!

.....ก็จูบไง.....ไม่รู้จักเรอะ.....ท่านช่ายังคงตอบด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

เจ้าของเรือนผมสีชมพูผงะไปพร้อมใบหน้าแดงๆอีกครั้ง ก่อนจะกลับมาตวาดแว้ดต่อ

รู้น่ะ แต่ว่า!!!ท่านมูพูดไม่ทันขาดคำชากะก็กล่าวขัดขึ้นมาซะก่อน

.........ทำไม.....หรือว่าอยากโดนอีกครั้ง?......ชายหนุ่มผมทองยาวเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์.....มือคว้าหมับเข้าที่ข้อแขนของโกลด์เซนต์แห่งราศีเมษซึ่งได้แต่ดิ้นอั้ก อีกมือคว้าไหล่บางไม่ให้หนีไปไหน.....ทำท่าจะเล่นหนังสดโชว์อีกรอบ!!!!!!(=[]= โอ้ววว....หลวงพี่โหมดหื่น!!!!!!!!)

ทางฝ่ายผู้ชมอันทรงเกียรติก็เริ่มได้สติ กระวีกระวาดกระวนกระวายวิ่งไปวิ่งมาเพื่อเตรียมการเป็นการใหญ่....

เฮ้ยๆๆๆ ชากะ อย่าเพิ่งนะ แป้บนึง ขอฉันไปหากล้องวิดีโอมาก่อน!!!!รอสคุงว่าพลางวิ่งด้วยความเร็วแสงกลับไปที่วิหารของตน ส่วนคนอื่นๆเริ่มคว้ากล้องดิจิตอล+มือถือขึ้นมาตั้งท่าพร้อมถ่ายรูป

ชากะ งวดนี้ขอนานๆหน่อยนะ ขอถ่ายซักห้าสิบรูปห้าสิบมุมกล้องให้ได้ก็พอใจแล้น^ ^ท่านโดโกว่าเสียงใส

ท่านมูฮะ ผมขอโทษนะฮะ เริ่องแบบนี้นานๆทีมีหนจริงๆนู๋ชุนคนงามว่า พลางคว้ากล้องขึ้นมาปรับแสง ปรับออพชั่น.....(หนูชุนยังเป็นไปกะเค้าด้วย....=*=)

เอ....เซย่า....นายว่าเราถ่ายไปแล้วเอาไปแปะประจานให้ทั่วแซงค์เลยดีมะกิ้งก่าชิริวถามด้วยน้ำเสียงครุ่นคิด พลางเหล่ไปทางมูที่หน้าเริ่มซีดลงทุกขณะจิต

ไอเดียดีนี่นา ชิริว แต่ชั้นว่านะ.....พวกเราขยายรูปเป็นขนาดโปสเตอร์แล้วเอาไปติดทั่วทั้งญี่ปุ่นเลยด้วยเหอะ ^ ^เจ้าเซย่าเสริมพร้อมหัวเราะด้วยน้ำเสียงชั่วร้ายสุดๆ

เฮ้ย พวกนาย//////////////////////////เห็นฉันเป็นอะไรเนี่ยยยย!!!!!!!!แกะน้อยหันมาแว้ดลั่นแซงค์ฯ ดวงหน้างามๆขึ้นสีแดงระเรื่อ ในขณะที่ใบหน้าคมคายของอีกฝ่ายเริ่มโน้มเข้ามาใกล้อย่างจงใจจะแกล้งยังไงยังงั้น....

....แล้วความวุ่นวายโกลาหลก็ยังคงดำเนินต่อไป....(จนกระทั่งมูทนไม่ไหวเทเลพอตกลับไปนั่งงอนต่อที่วิหารแกะขาว)

.....เรื่องวีรกรรม(อันน่าจดจำ)ของท่านชากะ.....ก็ได้เอวังลง....ด้วยประการะฉะนี้แล....(เหอะๆๆ)