วันที่XX/XX/XXXX.....(วันที่ห้าของไดอารี่เล่มนี้) ท้องฟ้าไม่สดใส มีเมฆมาก

ไดอารี่....

ชั้นรู้ความจริงที่คามิวงอนมิโร่ละล่ะ....TT TT...

ให้ตายสิ......ความจริงมันช่างโหดร้ายจริงๆไดอารี่...= =....คามิวล่ะคิดแบบนั้นเข้าไปได้ยังไงชั้นยังไม่อยากจะเชื่อ....

สาเหตุน่ะเหรอ...หึ....

......ก็เพราะไอ้ซาง่าคนจัดเวรยามนั่นแหละ..TT[]TT~!!!!!!!!!!

.........ที่มันจัดให้ชั้นต้องเดินเวรยามกับมิโร่=[]=~~~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เพราะคามิวจะได้เดินเวรยามกับมิโร่ทุกครั้ง...ทุกรอบ..(ชั้นก็ได้เดินเวรกับพี่ไอโอรอสทุกครั้งเหมือนกัน เพิ่งจะมาเปลี่ยนเอาเดี๋ยวนี้) แต่คราวนี้ซาง่าคิดอะไรก็ไม่รู้ดันจัดตารางเวรใหม่......แล้วชั้นมันก็ซวยเป็นคนที่เดินคู่กับไอ้มิโร่น่ะเซ่=[]=~!!!!!!

ทีนี้ทำไงได้.....คามิวมันก็คิดมากจนหึง= =!!!!!!!

โอ้ยยยยยยยยย~~!!!!!!! ไดอารี่ ชั้นล่ะอยากจะบ้า คามิวเอาสมองส่วนไหนไปคิดนะว่ามิโร่เป็นกิ้กกับชั้น!!!!! กร้ากกกกกก~~ อยากจะทั้งหัวเราะทั้งร้องให้ในเวลาเดียวกันเลยไดอารี่..TTwTT

หัวเราะ.....เพราะมันน่าขำ...

ร้องไห้...เพราะชั้นกำลังจะโดนคามิวฆ่าหมกแซงค์ทัวรี่= =!!!!!!!

อ้าคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค~~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!((ร้องลั่นแซงค์ฯ))

มิน่า....ทำไมถึงกับต้องเค้นคอนังตี้ว่าจะปล่อยไลท์เทนนิ่งพลาสม่าใส่ถ้าไม่บอก...ทั้งๆที่ปกติมันจะเต็มใจเล่าโดยไม่ต้องถามอยู่แล้ว....

มิน่า....พี่ไอโอรอสถึงได้หัวเราะขำๆเวลาที่ชั้นถามเรื่องนี้.

ทามมายม่ายมีครายบอกช้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!(/me ร้องโหยหวน)

พอเริ่มสงบสจิอารมณ์ได้...ไอ้เราก็คิดสิ...= =...ต่อไปคามิวต้องคิดอะไรเลยเถิดกว่าที่เป็นอยู่แน่(โอ้ยยยยย คามิวนะคามิว คิดเข้าไปได้ไง...ว่าแล้วก็ขำ...=w=) เลยรีบโทรมือถือหาไอ้มิโร่เรียกมันมาบอกสาเหตุที่ชั้นต้องโดนอย่างงี้และทำไมคามิวถึงงอนซะ......(ยังไงก็ไม่อยากผ่านวิหารไหสมบัติอยู่ดีล่ะ...เสียว= =)

ทีนี้...พอเล่าทุกอย่างเสร็จสรรพ...

ไอ้มี่มันทำไงรู้มั้ย...? ไดอารี่...

มันหัวเราะ=[]=!!!!!...

มันหัวเราะ อาเทน่า!!!!!! หัวเราะลั่นเลยด้วย!!!!!!!!!!!!!!!!!...หัวเราะอย่างกับว่าไม่ได้ยิ้มมาซักชาตินึงแน่ะ...หัวเราะจนลงไปกลิ้งกับพื้นเลย!!!!!!!!...

แล้วมันก็พูดประมาณว่า....ไร้สาระ คามิวคิดแบบนั้นเข้าไปได้ยังไง แล้วก็มาตบบ่าชั้นป้าบจนหลังแทบหัก ก่อนจะรีบเดินลิ่วไปทางออกจะไปวิหารคามิว...

แต่มันก็ดันปอดวิ่งหาจุกตูดกลับมาซะงั้นอะ=[]=!!!!...อะไรเนี้ย!!!!มิโร่!!!!!!!ไปพูดกับคามิวซะให้สิ้นเรื่องเซ่~~~~ อย่าให้ชั้นต้องซวยไปด้วยยยยยยยยยยย~~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ทีนี้จะเอาไงล่ะ...= =...ชั้นกับมิโร่ก็ติดอยู่ที่วิหารนังตี้ทั้งคู่...เฮ้ออออ...ชีวิตเพื่อนคนมีแฟนขี้งอนน่ะนะ= =.....

อยู่ที่นี่มันก็ไม่แย่อะไรนักหรอก...แค่ชั้นสยองไอ้กุหลายพิษของนังอโฟรจะมาทิ่มเท้าเท่านั้นละ......แถมยังไม่ได้เจอพี่เลยด้วย พี่ไอโอรอสสส พี่ไปอยู่ไหนกันนะTT[]TT~...

พี่คร้าบบบบบบบบบบบ~~ ผมต้องการความช่วยเหลือออออ~~~

ปล.ชั้นคงจะต้องไปหากุญแจ่มาล็อคแกจริงๆซะแล้ว...นังตี้มันจะมาแอบอ่านซะให้ได้ แถมมิโร่ยังจะแอบเอาไปอ่านด้วย= =!!!!!!

ปล.2เอียนกลิ่นกุหลาบชิบ...

ปล.3พรุ่งนี้คงต้องลากไอ้มิโร่ไปเคลียร์กะคามิวแล้วละ....ไม่งั้นไม่มีชีวิตรอดกลับไปหาวิหาราชสีห์ที่รักแน่

ปล.4ชั้นจะไม่ยอมให้ซาง่าขยายเวลาเดินเวรของชั้นกับมิโร่เด็ดขาด= =!!!!!

ปล.5ชั้นจะไปหากระดาษสีอื่นที่ไม่ใช่สีม่วงมาห่อแกดีมั้ย...?

ปล.6ความจริงจะเดินอ้อมโลกไปทางประตูหลังวิหารท่านอาเทน่าก็ได้นะ....แต่กว่าจะกลับถึงวิหารคงต้องใช้เวลาซักสองสามวัน= =*

ปล.7วันนี้ปล.เยอะเป็นพิเศษแฮะ..=w=~