....................................จะเงียบกันอีกนานมั้ย.....- -!?......
มิ่งมีชีวิตน้อยๆร้องง้าวขึ้นทำลายความเงียบ....
......ก็ตั้งแต่อีตอนรู้ว่าฟูระกับอายะเป็น....เอ่อ....วิญญาณ....= =....
.............พวกเขาก็ได้แต่เงียบ......
..................เงียบ........
.......................และ........
....................................................เงียบ........อีกนั่นแหละ - -*....
...................
............เวลาผ่านไปประมาณสิบวิ.....
...................
.....................................และ..ปานีล่า...ยังคง.............เงียบ...ต่อ - -*
อ....เอ่อ........อากาศดีนะครับ^ ^lll...สึนามิคุงเริ่มใช้มือขยับคอเสื้อของตนเพื่อบรรเทาความอึดอัด....
......แต่มาบอกว่าอากาศดี ตอนที่มีหมอกทึบหนาอย่างกับป่าช้าเนี่ยนะ= =*......
..........มันใช้ได้ซะที่ไหนกันล่ะ-___,-....สึนามิ....
แปะ....โซฟีเลียตบบ่าของหนุ่มน้อยคนเดียวในคณะเบาๆ.....
..................บรรยากาศพลันมืดมนลงอีกครั้ง.........(- -*...)
.......เฮ้ออออ....คาวเกิร์ลน้อยแตะหมวกใบเก่งของตัวเองก่อนถอนหายใจ....ก่อนจะหันออกนอกเรือ มองไปยังผืนน้ำนิ่งสงบอันกว้างใหญ่....
ทะเลสาบนี่มันกว้างจังเลยนะ.....อย่างกับทะเลแน่ะ....- -....เธอเปรยขึ้นมาลอยๆท่ามกลางบรรยากาศมาคุที่แผ่กระจายตัวอยู่โดยรอบ
ลุงแก่ยังคงดันทุรังใช้สังขารที่ใกล้ร่วงโรยเต็มที่ของแกแจวเรือต่อไปเงียบๆ
...............ปานีล่าเงียบ.......เอ่อ...เข้าฌาณไปรึยังเธอน่ะ- -*......สงสัยไม่ใช่นั่งเงียบแล้วมั้ง นอนเงียบซะมากกว่า.....
...รู้สึกเหมือนพวกเราแก่ลงสิบปีเลย- -*....เจ้าแมวเริ่มบ่นละ
โฮ่ง!
เห่าทำไมกันน่ะฮัส=[]=...เรือโคลง
เอ๋ง>[]<~..
เฮ้!! เงียบๆกันหน่อย!!!!จู่ๆกันนี่ก็ร้องเอ็ด.....เรียกความสนใจจากลูกเรือทั้งหลายได้มากเลยทีเดียว
ยกเว้นท่านองค์หญิงที่ยังนั่งเงียบ(......- -*.......คงจะหลับไปแล้วจริงๆนั่นแหละ)
......มีอะไร...?....น้ำเสียงเนิบนาบคล้ายจะหลอนแบบนี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากโซฟีเลีย
กันนี่หมอบลงเอาหูแนบกับท้องเรือ คิ้วเริ่มมุ่นเข้าหากัน....
มันก็เงียบดีนี่หว่า?....แนบทำ!?
ข....ข้างใต้นี่!!!!
ฉึก!!!!!
จู่ๆก็มีเหล็กแหลมๆสามแท่งเสียบทะลุท้องเรือขึ้นมาจากข้างใต้อย่างน่าหวาดเสียว อย่างที่ถ้ามันคลาดเป้าไปไม่กี่มิลมันก็คงจะแทงทะลุศรีษะที่สวกหมวกคาวเกิร์ลของคุณเธอคนที่หมอบเอาหูแนบท้องเรืออยู่แล้ว= =!!!!!
แว้กกกก~!!!!สาวเจ้าแทบจะร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือดเมื่อเพิ่งประสบกับสถานการณ์เฉียดตายอันน่าจดจำไปหยกๆ เธอรีบผุดลุกขึ้นรวดเร็วปานการล่มสลายของสุวรรณภูมิ(= =*) จนเรือโคลงเคลงแบบแทบคว่ำ!
หวา=[]=~..แมวน้อยอุทานลั่นพร้อมรีบเอากรงเล็บจิกหัวเรือไว้ราวกับเป็นที่พึ่งสุดท้าย
โฮ่ง~!ฮัสตี้เกาะขาข้าวหนึ่งของกันนี่ไว้แน่น....ส่วนเจ้าตัวคนถูกเกาะดูเหมือนวิญญาณจะหลุดออกจากร่างไปแล้ว- -*...
คึก!
แท่งโลหะนั้นขยับนิดๆยังไม่ถึงกับดึงออกเหมือนจะลองเชิง....น้ำจากใต้ท้องเรือเริ่มทะละเข้ามาทางช่องว่างระหว่างสามง่ามกับขอบรูรั่วบนพื้นกระดาน
ฉึก!!!
ไม่ทันที่ใครจะได้ทำอะไร คุณองค์หญิงที่ยังไม่ได้พูดอะไรเลยซักประโยคในบทนี้ก็ลุกพรวดชักดาบปักฉึกทะลุกลางท้องเรือลงไปบริเวณเดียวกับที่สามง่ามแทงทะลุขึ้นมาโดยพลัน....
...........=[]=....
โว้ยยยย แมร่ง!!!.....คนจะหลับจะนอน เสือกแทงขึ้นมาทำบรรพบุรุษแกรึไงวะห๊า!!!!!.....นั่น....ตื่นขึ้นมาปุ้บก็แกว่งปากหาเสี้ยนปั๊บ........สมแล้วที่เป็นปานีล่า....(ม...หมายความว่ายังไง?)
น้ำที่ซึมออกมาจากใต้ท้องเรือค่อยๆกลายเป็นสีแดงอ่อนๆ....
เหล่าลิ่วล้อทั้งหลายพากันกลืนน้ำลายเอื้อกกก....
.....อ....เอ่อ........มันเล่นจะฆ่าแกงกันเลยรึไงวะเนี่ย....=w=lll...
.........ม่ายยยยยย นี่เป็นนิยายรั่วใสไร้เรทไม่ว่าเลือดหรือลามกนะคร้า=[]=~....เล่นเลือดสาดแบบนี้เดี๋ยวก็โดนแบนน่ะสิ!!!!....(<<<เอ็งแต่งเองนะนั่น)
ฝ่ายท่านผู้เพิ่งรู้สึกตัวตื่นจากบรรทม....ก็ชักดาบออกจากท้องเรือ....เก็บเข้าฝัก.......ก่อนจะ....
....หันกลับไปนั่งหลับเงียบๆที่มุมเดิมของเรือ......
.............
............เชื่อเลยเพ่= =!!!...ยังมีอารมณ์หลับอีกเร้อ!!!!....
ป...ป...ป...ป....ปา...นี...ล่า....กันนี่กลืนน้ำลายเอื้อก.... เล่น....แรง....ไปรึเปล่า=[]=llll~....
.....
เธอไม่ตอบฮ่ะ
เอ่อ...ทุกคน....น้ำมันรั่วเข้ามาแล้วนะครับสึนามิหน้าซีดลงทันตา พร้อมชี้ไปทางน้ำพุกลางเรือน่อยๆที่กำลังพุ่งกระจายน่ารักได้ที่
..............
.........ล....ลืมไปซะสนิท=w=lll....
........................ท้องเรือมันโหว่เป็นรูจากทั้งสามง่ามทั้งดาบตะกี้นี่หว่า.....
แว้กกกกก~....โซฟี่ แกพอจะหาอะไรอุดได้ไหม=[]=~...เจ้าแมวตาลีตาเหลือกแจ้นไปหาบุคคลผู้เดียวที่ดูจะยังนิ่งเฉยไร้ปฏิกิริยาตอบโต้ต่อวิกฤติน้ำพุน้อยเบื้องหน้า
.............
และจากที่ท่านปานีล่าเพิ่งเฉาะสิ่งมีชีวิตอะไรบางอย่างใต้ท้องเรือไปหยกๆรึเปล่าก็มิทราบ...
น้ำที่พุ่งขึ้นมามันก็ดูเหมือนจะ...เจือไปด้วยสีแดงจางๆ.....
...........สยอง....TT TT
โซฟี่~~
...........
โซฟี่จ๋า~~
............
......โซฟีเลียก็ได้=w=lll
....อืม....ตอนนี้ก็เอามือปิดไว้ก่อน.....เดี๋ยวจะหาอะไรมาอุด...จากที่sheไร้การตอบสนองอยู่พักใหญ่ก็กลับเริ่มคุ้ยของในย่ามอย่างเอาเป็นเอาตายทันที(- -*)
เมื่อจัดการซ่อมรอยร้าวของหัวใจ เอ้ย!....รอยรั่วใต้ท้องเรือได้สำเร็จ(ที่จริงปล่อยมันรั่วไปก็ดีนะ เรื่องนี้จะได้ยิ่งรั่วขึ้นๆ.....ฮา....(....สายลมพัดผ่าน.....แป้ก...)) คุณลุงก็เริ่มขยับมือกะจะถ่อเรือไปต่อ....
.....แต่เมื่อตัวเรือขยับเท่านั้นแหละ...
ครึกๆๆ....
เสียงอะไรน่ะ= =^.........จ้ากกกกกกกกกกกกO[]O!!!!!!!!!!แมวน้อยที่ชะโงกหน้าไปนอกเรืออย่างสนใจใคร่รู้รีบตะกายเด้งกลับมาอย่างแทบจะทะลุตกเรืออีกฟากไปเลย สีหน้าคุณเธอแลดูอเมซิ่งตะลึงพรึงเพริดปนสยองขวัญ
เมื่อทุกคนหันมองไปตามทางที่เจ้าของเสียงมองลงไป...ก็พบกับ...
ศพขึ้นอืด....ที่ลอยเท้งเต้งอยู่เหนือน้ำ(คาดว่า...เป็นไอ้สิ่งมีชีวิตตะกี้ที่โดนแม่ยอดหญิงของเราซวกสมองไป...)
เฮ่ยพวกเรา!! ดูท่อนล่างของมันสิ!!!!กันนี่ชี้ให้ดูสิ่งผิดปกติ
ร่างกายท่อนล่างช่วงตั้งแต่เอวลงไปของเจ้านี่....กลับเป็น....
เป็นหางปลา!!!?
......................เงือก!?
.............................นายเงือก!!??!?(....ทำไมเจอเงือกทั้งที ไม่มีสาวๆสวยๆวะ มาแต่ศพไอ้หนุ่มเงือกอืดๆ)
เอ๊ะ....แต่ดูไปดูมาอีกที....
........ยังพะงาบๆอยู่เลยนี่หว่า!?
ทำไงกะมันดีล่ะทุกคน?คาวเกิร์ลน้อยหันไปหาเหล่าเพื่อนรักสุดสวาทขาดใจดิ้นทั้งหลายของตน
เมี๊ยว~ ชั้นว่าราดพริกดีที่สุด....ไม่ก็ย่างแล้วราดกระเทียมเจียว..... * *....แมวน้อยตัวเดียวในกลุ่มเริ่มเลียน้ำลายแผล่บๆ.... กางเล็บเตรียมขอดเกล็ดเต็มที่
ชิ้งงงง~.....แว่นหนาเตอะทอประกายวาบ....
ไม่สนใจนึ่งมะนาวบ้างเหรอ...?
ทุกสายตาหันไปยังร่างที่ยังลอยเอื่อยๆอยู่เหนือท้องเรือประมาณสี่-ห้าเซนต์.....ด้วยอารมณ์และสายตาที่บอกไม่ถูก....
.....นี่เธอก็เอาด้วยเหรอเนี่ย...โซฟีเลีย....?....
.
องค์หญิงคนงาม(?)ชังใจอยู่ระยะหนึ่ง.....ก่อนจะกล่าวขึ้นมาด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ
ช่วยมัน
จ้าๆ จะรีบก่อไฟ......เฮ่ย= =!!! ช...ช่วยมันเหรอเจ๊~!?เดวี่ร้องง๊าวเสียงหลง โอ้ววว~ อีนี่เกิดเหตุการณ์วิปลาสอะไรกันขึ้นมาเนี่ย!!!
.....ฉันก็ยังเป็นมนุษย์คนนึงนะ....เพราะฉะนั้น ชั้นถึงอยากจะรู้นัยน์ตาคมทอประกายวาบ ว่ามันคิดยังไง...ถึงบังอาจมาคิดปองร้ายข้าคนนี้ซึ่งเป็นถึงองค์หญิงแห่งนครไหมพรม= =!!!!(เอ่อ...เขาคงรู้หรอกมั้งเจ๊ ว่าปูมหลังเจ๊ใหญ่มาจากไหนน่ะ=w=ll)
ม....มันก็จริง=w=llll เจ้าเหมียวก้มหน้าลงมองพื้นท้องเรือสกปรกๆอย่างยอมจำนนในเหตุผล(และอิทธิพล) ถึงแม้ว่ามันจะอยากกินปลาทอดกระเทียมเจียวขนาดไหนก็ตาม......
(แอบเสียดาย ลึกๆTT TT)
************************************
หญิงสาวผมทรงโดนัท(!?)....ยืนนิ่งอยู่สุดขอบชายแดนแคว้นเควชชั่นมาร์ค....
ฟ้าวววว~~.......
ลมร้อนพัดตีสะบัดเข้าอีกระลอก.....ก้อนฟางกลิ้งหลุ่นๆๆๆ ผ่านหน้าจอไป....
ใบหน้ามนยังคงนิ่ง....สนิท
ว่าแต่องค์หญิงแคว้นไหมพรม.....มันอยู่ที่ไหน...?
*************************************
ถึงฝั่งซะทีนะครับ^ ^lllสึนามิถอนหายใจอย่างโล่งอก....ก่อนหันไปหาคุณลุงแก่หงั่กซึ่งเตรียมจะแจวเรือกลับฟากกระโน้น...
ขอบคุณมากนะครับที่กรุณา ขอทราบค่าจ้างข้ามฟากด้วยนะครับเด็กหน่มค่อมหัวลงอย่างสุภาพ(....ยังมีคนแบบนี้อยู่บนโลก~~)
ลุงไม่ต้องการหรอก.... ชายชราใช้ไม้ยาวๆถ่อเรือออกจากฝั่ง....
แค่วันไหนทำบุญแล้วกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลไปให้บ้างก็พอ
...อ.....เอ๋.....
สึนามิคุง งงค่ะ= =!!!
ร่างของชายชราพร้อมกับเรือลำเล็กๆค่อยๆแล่นหายลับไปในม่านหมอกหนา....
จนเห็นเพียงแต่ผืนน้ำที่นิ่งสนิท....
.....นิ่งเกินไป......
........นิ่งสงบ.....เกินกว่าจะเป็นผืนน้ำที่เพิ่งมีเรือแล่นผ่านไปเมื่อไม่กี่วินาทีที่แล้ว....
....ร็สึกไหมว่าหมอกมันลอยตามเรือลำนั้นไปน่ะ?...โซฟีเลียกล่าวน้ำเสียงเนิบนาบ....เมื่อเห็นว่าอากาศรอบๆด้านเริ่มปลอดโปร่งสดใส ท้องฟ้าก็กระจ่าง พระอาทิตย์ลอยเด่นหราอยู่เหนือศรีษะ....
....ในขณะที่หมอกหนาๆที่ตะกี้ยังลอยตุ้บป่องอยู่บริเวณรอบๆ กลับพุ่งห่างออกไปเรื่อยๆ.....
.
.
.
.....TT TT........แง....เค้ากลัวแย้ว......อย่าตามมาหลอกมาหลอนเค้าอีกเลยน้าTT[]TT~~!!
หมาน้อยฮัสตี้เริ่มหันไปตะกุยหางปลาเล่น... ในขณะที่มีกันนี่เฝ้าดู(อย่างไม่คิดจะช่วย)อยู่ไม่ห่างนัก
โฮ่งๆ...หงิงๆๆ..
โอ๊ะ!...ไม่ได้นะฮัส....กินไม่ได้.....เดี๋ยวท้องเสีย(เอ๊ะ แปร๊บนึงนะ= =*.....เธอจะปกป้องชีวิตปลา หรือสุขภาพลำไส้หมา?)
ว่าแต่เจ้าเงือกนี่จะแทงสามง่ามทะลุท้องเรือขึ้นมาทำไมนะเมี้ยว= =~....ไม่เข้าใจเลยเมี้ยว~ วีวี่เริ่มเอาอุ้งตีนก่ายหน้า กลิ้งเกลือกไปกับผืนทราย......ฝั่งที่ว่านี่ดูเหมือนชายหาดมากกว่าริมตลิ่งน่ะนะ
ชิ้งงง~~......แว่นกลมๆทอประกายล่อแสงสุริยันห์.....
....อาจจะคิดปองร้ายพวกเราก็ได้.....อาจเป็นลูกสมุนเจ้าเควชชั่นมาร์ค...โซฟีเลียเสนอความคิด ....เป็นไอเดียที่สึนามิถึงกับต้องโบกไม้โบกมือแก้ต่างแทนด้วยความสยองในการลงอาญาโทษเลยทีเดียว
เอ่อ...คือ....อาจจะไม่ใช่ก็ได้นะครับ^ ^lllนัยน์ตาสีฟ้าใสกลอกขึ้น พยายามมองโลกในแง่ดี คือเขาอาจจะหิวมาก คิดว่าเรือเราเป็นเรือประมง เลย...เลยพยายามจะจู่โจมเอาอาหารมากกว่านะครับ^[]^~.......ม...ไม่ถึงกับต้องฆ่าเขาหรอกนะครับ(= =....เห็นพวกเราเป็นอะไร..?)
.....ก็มีเหตุผลแต่ก็อย่างว่าการตัดสินใจทุกอย่างก็เป็นสิทธิ์ของปานีล่าคนเดียวเท่านั้นพวกเราจะคิดยังไงก็ไม่มีน้ำหนักจะตักสินใจอะไรได้ฉะนั้นประโยคนั้นเก็บไว้พูดกับองค์หญิงซะจะดีกว่านะสึนามิ.......เมื่อเสร็จจากการกล่าวทั้งประโยคแบบไม่ต้องหายใจ สาวเอ๋อเธอก็ลอยเอื่อยๆพาบรรยากาศทะมึนรอบๆตัวเธอห่างออกไป...โอ้ววว....ทัศนียภาพรอบด้านเริ่มสว่างสดใส...
ง่ะ...TT TT....สึนามิหน้าซีดลงทันที หัวคิ้วมุ่นขึ้นคล้ายจะเศร้า แต่ก็ดูเหมือนกลัวไปด้วยในที ค...คุณเดวี่.......คุณโซฟีเลียเขาเป็นอย่างนี้กับทุกคนรึเปล่าครับTT TT....?
=w=lll....นายควรจะภูมิใจที่มันไม่ใช้สกิลพล่ามคอมโบรัวไม่หยุดตลอดสิบห้านาทีของมันนะสึนามิ....
เจ้าปลาขี้เซา....ลุกขึ้นมา!ปานีล่าพอเริ่มหายง่วงก็เดินดุ่มๆเข้าไปทางซากเงือกทันที.....
......เงียบ....
นอนอยู่ได้ชั้นบอกให้ลุกขึ้นมาไงเล่า!!!! เสียงตะคอกเพิ่มดีกรีความดังขึ้นเล็กน้อย เล่นเอาคนที่อยู่ใกล้ยังต้องยกมือขึ้นปิดหู
แต่.....ไม่มีการตอบสนอง....ซากหัวเหวอะนั้นยังคงแน่นิ่ง...
อ๋อ....ไม่ลุกดีๆใช่ไหม...-___,-....ริมฝีปากบางแสยะออก เขี้ยวขาวๆทอประกายปิ้ง~ นัน์ตาดุดันวาวโรจน์ขึ้นอย่างคนมีน้ำโห
.....เมื่อเห็นมันยังไม่ยอมลุก...ด้วยอากัปกิริยาอันชวนมอง(?)และความเป็นกุลสตรีเต็มตรีม(!?)เธอก็จัดการ...คีบมันขึ้นมา....
ง้างหมัด...
ฮุกล้างไส้เข้าให้หนึ่งดอก
โครม!!!!(<<< แน่ใจนะว่านั่นเสียงฮุกหมัด!?)
อุ้ก!
(จุกนี้...อีกนานนน...จุกนี้จนวันนน ตายยยย....)
ก่อนจะทิ้งมันให้ลงมาเกลือกกลิ้งโอดโอยกับพื้น อย่างน่าสมเพช เวทนา น่าอดสู ชวนอเนจอนาถใจ เหมือนจะแอบกระอักเล็กๆในที แถมยังดิ้นกระแด่วๆ ชักกระตุก หางกระดิก (พอ....พอแล้ว = =........มู้ดจะไม่เหลือแล้ว...เซฟๆไว้บ้างสิ)
แกกล้าดียังไงบังอาจเสียบทะลุใต้ท้องเรือข้าคนผู้คนเดือดร้อนไปหมด= =!!!!!!! เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจที่ก้องสะท้องไปทั่วรัศมี200 เมตร.....นกกระพือปีกพรึ่บพรั่บพากันย้ายถิ่น สัตว์ป่าเริ่มเห่าหอนเป็นคอรัส....แม้แต่ท้องฟ้า....ยังดูมืดลงเลยด้วยซ้ำ= =!
โอยยย....อ้อยย...เจ้าปลากลายสภาพเป็นนักบิด บิดจนตัวงอ.....โอ้ววว.....หมัดของปานีล่าช่างน่าสะพรึงกลัวจริงๆ... นี่เธอเป็นใครกันเนี่ย =[]=~.....โอ้ยยย......ปิศาจรึเปล่า จะมาจากนรกขุมไหนก็กลับลงไปเลยชิ้วๆ!
กึก!!!.....
...............
องค์หญิงแม้จะไม่แสดงออกสีหน้า แต่กับคนที่รู้กำพืดกันดีอย่างชาววังไหมพรม.....จะตระหนักได้ว่าอาการแบบนี้.......คือการที่ได้มีอะไรไปสะกิดปากปล่องภูเขาไฟโลกันตร์ขึ้นมาแล้ว....
.....ที่มันพูดอย่างนั้น......ชะตาคงถึงฆาต......
เหล่าสมาชิกคณะเดินทางพากันยื่นไว้อาลัยแก่ปลาน่อย...โซฟีเลียเริ่มแผ่เมตตา....-*-
ชั้นเป็นใครน่ะเหรอ...
ชิ้งงง~~!!!! ดาบยาวชักออกมาจ่ออยู่ตรงหน้าเจ้าสิ่งมีชีวิตเคราะห์ร้ายซึ่งตัวหดลงเหลือไม่กี่เซนต์ พร้อมกับเสียงประกาศก้องที่ราวกับจะสะท้านไปทั่วทั้งโลกันตร์...
ข้ามีนามว่าปานีล่า!!! องค์หญิงปานีล่าแห่งนครไหมพรม!!!!! ถ้าไม่รู้ก็จงจำใส่หัวทึบๆของแกไปด้วยว่า ถ้าใครมันขัดใจข้า ผลลัพท์อย่างเดียวคือตาย= =!!!!!
เอื้อก!...
ขนาดเพื่อนๆมันฟังแล้วยังต้องกลืนน้ำลาย....
แล้วเจ้าคนแปลกหน้าที่เพิ่งพบกันมันจะเหลือเรอะ!? นั่นไง!! มันเริ่มใช้มือกับหางของมันตะกายหนีไปแล้วเค่อะ= =!
....อยู่ไม่ได้!....อยู่ไม่ได้!!!....เจอของแข็งเข้าแล้ว แบบนี้ตายแน่ ตายแน้><~~....
จะไปไหน!!!สาวเจ้าเธอกระทืบบาทาลงเหยียบรั้งปลายหางเจ้าเงือกดวงตกเอาไว้อย่างรวดเร็ว ปลายดาบตวัดจ่อไปที่ร่างกายท่อนล่างลงมาซึ่งยังมีสภาพเป็นหางปลา
จ้ากกกก=[]=!!!!!สีหน้าเจ้าเงือกเริ่มคล้ายคนเห็นผีเข้าไปทุกขณะ
จะตอบมาดีๆว่าทำไมถึงบังอาจคิดปองร้ายพวกเรา หรือว่าจะให้ชั้นขอดเกล็ดแกออกมาก่อน!!!!!!!
ว้ากกกกกกก ตอบแล้วๆ><~!!!เจ้าหนุ่มเงือกโบกไม้โบกมือเป็นพัลวัน แง~~ อย่าฆ่าเค้า อย่าฆ่าเราน้า~~ แงๆๆๆ...TT[]TT
.....โอย.....สมเพช....
***************************************************
สรุปก็คือ นายหนีออกมาจากไอ้เมืองเงือกอะไรของนายมา เพราะว่าดันไปขโมยของสูงมา......แล้วพอโซซัดโซเซว่ายขึ้นมาเกือบถึงผิวน้ำ เกิดอาการหิวจนตาลาย เห็นเรือที่เรานั่งมาก็นึกว่าเป็นเรือประมง เลยแทงเสียมขึ้นมาไม่ดูตาม้าตาเรืองั้นสิ= =!!!?ท่อนหลังคาวเกิร์ลเธอขึ้นเสียงสูงเล็กน้อย แต่แหม....ทำไมประวัติถึงไม่เข้ากับหน้าขนาดนี้นะ หน้าจืดๆเป็นไอ้เจี๋ยมเจี้ยมงี้เนี่ยนะจะขโมยของ....
อืม.....มันก็ถูก= =.....แต่นี่คุณ....มันไม่ใช่เสียมสักหน่อยนะที่ชั้นใช้เนี่ย........
หนุ่มผมทองในชุดคลุมยาวระบายลมหายใจออกอย่างโล่งอก ก่อนหันไปหาแม่คุณผู้นำคณะผู้นิ่งฟังด้วยสีหน้าไม่ค่อยสบอารมณ์ ไม่เกี่ยวข้องกับเควชชั่นมาร์คก็ดีแล้วนะครับ^ ^.....แบบนี้ก็คงไม่ต้องเอาเรื่องอะไรสินะครับ...
...= =....ชิ........เออ...ก็คงงั้น
เออ....อยากถามมาตั้งแต่มะกี้ละ= =*........ทำไมจู่ๆแกก็กลายเป็นคนเฉยเลยวะ?กันนี่ยิ่งคำถามอีกรอบ คราวนี้เป็นคำถามคาใจของแท้...
ก็ตะกี๊ก่อนที่เจ้าตัวเงือกประหลาดนี่จะกระดึ๊บขอตัวไปทำธุระส่วนตัวเมื่อครู่ท่อนล่างยังเห็นเป็นหางกันอยู่หลัดๆ.... พอกลับมาอีกทีหางก็กลายเป็นขาซะฉิบ....
โฮ่ง! เจ้าฮัสก็ยังสนับสนุนแฮะ
ผมก็สงสัยเหมือนกันนะครับ^ ^.....เมื่อตะกี้ยังเป็นหางปลาอยู่เลยนี่นา....สึนามิเกาท้ายทอยแกรกๆ
เจ้าเงือกหัวเราะ หึ หึ หึ .....หึ....เห็นอย่างนี้ก็เถอะนะ......ชั้นก็มีของดีนะเว้ย=___,=!!!!! มันยกมือขึ้นเก๊กหน้าหล่อทันที(แต่ก็....ไม่หล่อว่ะ= =)
ของดี!? ทุกคนประสานเสียงกันอย่างสนใจใคร่รู้
หึหึหึ....ไอเทมในตำนานเชียวนะเว่ยเฮ่ย.....นี่ไง><!!!!!!! มันกล่าวพร้อมกับชูวัตถุสิ่งหนึ่งขึ้น
ไดรเป่าผมแบบใส่ถ่านขนาดพกพา= =!!!!!!!
ไดรเป่าผมเนี่ยนะ!? แมววี่ร้องง้าวขึ้นทันที แกอมไดรเป่าผมเข้าไปรึไงวะ!?
จะบ้าเรอะ นี่มันไอเท็มในตำนานเลยนะเฟร้ย= =!!!!เจ้าตัวคนที่หยิบมันออกมาจากย่ามราวเป็นของวิเศษโดเรม่อนหันมาแยกเขี้ยวแง่งๆใส่ พวกนายน่ะไม่รู้จักหรอก!!! ถ้าเกิดเรากดไอ้ปุ่มนี่ออกมานะ มันก็จะมีลมร้อนๆออกมาด้วยยย~~~ เขาไม่ว่าเปล่ากดปุ่มที่ตัวเองว่า ลมร้อนก็ปะทะเข้ากับใบหน้าซึ่งอยู่ปลายปากกระบอกพอดี
อ้า~~ ลมร้อน ชื่นจายยย=w=~~...
= =.....หลายๆสายตาทอดมองด้วยความสมเพช
.......ก็ไดรเป่าผมธรรมดาๆนั่นแหละว้า.....
แล้ว....มันทำให้แกกลายเป็นคนได้ไงอ่ะ?ใครสักคนถามขึ้น
ก็พวกเงือกพอตัวแห้งหางก็กลายเป็นขาเองแหละ=w=~
..........- -*......ชะอ้าว.....แล้วมันเกี่ยวกับของดีตรงไหนมิทราบ...ปล่อยให้มันแห้งเองก็ได้นี่หว่า....
เฮอะ....ไร้สาระปานีล่าเชิ่ดใส่.....ก่อนจะเมินไปอีกทาง
เจ้าปลาหนุ่มอ้าปากค้าง=[]=.....ก่อนจะหันไปกระซิบกระซาบถามกับสึนามิ นี่เจ๊แกทำตัวแบบนี้กับทุกคนรึเปล่าเนี่ย...?
......เอ่อ.....^[]^นู๋สึนามิเธอก็ไม่รู้จะตอบยังไงเช่นกันค่ะ=w=lll
แต่แล้ว...ทันใดนั้นเอง......เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็ได้บังเกิดขึ้นนนน~~~!!!!!!!
หยุด อย่าขยับ!!!
จู่ๆก็มีตัวอะไรก็ไม่รู้...พุ่งเข้ามาประชิดตัวปานีล่าจากด้านหลัง.....พร้อมใช้ไม้ตะบองขัดคอคุณเธอเอาไว้....
เฮ่ย=[]=!!!!!!! สิ่งมีชีวิตตัวอื่นๆ ทั้งมนุษย์และอมนุษย์ พากันอ้าปากค้าง....
.....มันทำอย่างนี้...มันไม่รักชีวิตหรือ...?
ส่งของมีค่ามาให้หมด!!!!!!
มันยังคงขู่กรรโชกต่อไป เท่าที่น้ำเสียงของมันจะพาไปได้......โดยที่ไม่ได้รู้สึกตัวเลยว่า....คนที่เขาล็อคเอาไว้ มันเริ่มแผ่รังสีอำมหิตออกมาแล้ว....
......น่า....กลัวTTwTT
เฮ้ๆ....จ...ใจเย็นๆน่านะ^ ^... แมววี่เริ่มเอาน้ำเย็นเข้าลูบ
ส่งของมีค่ามาสิ! เอ่อ...ธานโทษเค่อะ...ที่เค้าบอกให้ใจเย็นน่ะ....ปานีล่า ไม่ใช่คุณ
ไว้ชีวิตเค้าเถอะนะครับ^[]^lll
เงียบไปเลย! ถ้าไม่อยากให้แม่นี่ตายก็ทำตามที่บอก!!! เอ่อ....ขอขัดจังหวะอีกครั่งค่ะ....ที่สึนามิคุงเข้าขอให้ไว้ชีวิตเนี่ย ชีวิตคุณค่ะ...ไม่ใช่ชีวิตคนที่กำลังจะฆ่าคุณนะคะ=w=!!!
สัตว์ทั้งหลาย ที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิดแก่เจ็บตาย ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น....
ไม่ต้องสวดให้เพื่อนเธอตอนนี้!!! เอาอาหารกับของมีค่ามา*[]*~~!!!!!!! เอ่อ....ขออีกครั้งเถอะนะคะ...=w=....โซฟี่เค้าสวดให้คุณ ไม่ใด้สวดให้องค์หญิงค้า~!!!
ถามจริง..ม...มันไม่รู้สึกถึงภัยที่คืบคลานเข้ามาใกล้ตัวมันซักนิดเลยเหรอ?...
....ถ้าไม่ส่งให้....แล้วจะทำไมเหรอ?....
เสียงเย็นๆที่เล่นเอาจี๊ดวาบตั้งแต่โคนสังหลังไปถึงเส้นประสาทในสมอง....ส่งตรงมาจากองค์หญิงเถื่อน โหด ถึก ซาดิสต์ จากนครไหมพรม....ผู้ที่ตอนนี้ดวงตาแทบจะลุกเป็นไฟ=w=......
ก็ต้องมีการใช้กำลังกันหน่อยแล้วล่ะ= =!!!....นี่คุณยังไม่รู้สึกตัวอีกเรอะ...
เอื้อก....
เหล่าผู้ติดตาม...รวมถึงผู้มาใหม่....พากันกลืนน้ำลายลงคออย่างสยดสยอง.....เมื่อพวกเขาเดาได้ไม่ยากว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปกับบุคคลเคราะห์ร้ายผู้นี้...
ใช้กำลังเหรอ...-___,-*....
.
.
.
.
.
.
หมายถึงแบบนี้ใช่ไหม=*=!!!!!!!!!
กร๊อบ!!!
อ้าคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค~~~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
**************************************************