ณ เกาะร้างกลางทะเลสาบ....(รึทะเลจริงๆกันแน่ฟ่ะ?)
ช่วงนี้เป็นเวลาประมาณเพิ่งเลยช่วงเย็นไปแหมบๆ ฟ้าก็มืดสนิทตามปกติเหมือนทุกวัน ดาวก็เริ่มขึ้นมาประปรายปกติเหมือนทุกวัน พระจันทร์ก็โคจรผ่านซีกโลกเหมือนทุกวัน นกก็เริ่มบินกลับรังเหมือนทุกวัน...อะไรๆก็เริ่มจะเป็นเหมือนทุกวันอย่างที่มันเป็นอยู่ทุกวัน(แล้วแกจะบรรยายไปทำโคตรเหง้าเหล่าตระกูลใครกันล่ะฟ่ะ...?)
แป้ก....แป้ก....แป้ก...แป้ก...
(หมายเหตุ: เสียงนี้ไม่ได้เกิดจากการปล่อยมุขของคนเขียนแต่ประการใด...)
เฮ่ย! ตอกให้มันเสียงเพราะๆหน่อยสิ= =!! เสียศักดิศรีลูกผู้ชายหมด....เขาว่าหาสามีให้ลูกสาวให้ดูกันที่เสียงตอกตะปูนะเฟ้ย...(ไม่ใช่ว่าดูลูกสาวให้ฟังเสียงโขลกน้ำพริกหรอกเรอะ?)
TT TT แล้วทำไมเราต้องมาทำอย่างงี้ด้วยอ่า.....ความจริงแล้วเราเป็นคนเริ่มจี้พวกนายก่อนไม่ใช่เหยอTT[]TT
แต่ตอนนี้มันสลับโพซิชั่นกันแล้วเฟ้ย= =!!!! ตอกไปถ้ายังไม่อยากกลายเป็นอาหารแพลงตอน!!!!
ชิ้ง~....ดาบซามูไรเล่มงามถูกดันออกจากฝักโชว์เนื้อเนียนๆแวววาวเป็นประกายปลาบอย่างน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง...เล่นเอาคนบ่นรีบก้มหน้าตอกแพต่องุดๆอย่างไร้ซึ่งข้อโต้เถียง...(เพราะทราบดีว่าเถียงไปก็คงโดนสับเป็นอาหารแพลงตอนจริงๆ....)
ว่าแต่โซฟี่...มี....ตะปูกับค้อน...อยู่ในย่ามแกได้ไง...=w= แมวน้อยหันไปถามหญิงแว่นที่นั่งผิงกองไฟอุ่นๆอยู่ไม่ห่าง
เธอหันใบหน้านิ่งๆมาอย่างเงียบเชียบ....แสงไฟสีส้มส่องขึ้นมาจากทางมุมต่ำ....เล่นเอาหลอน.....(ฝันร้ายแน่เลยฉัน)
.....................มันคือ....สัจธรรม....
......เรอะ= =....
.........แต่ชั้นว่ามันไม่เห็นจะเกี่ยวเลยนะ....สัจธรรมกับตะปูกับค้อนเนี่ย....
............=[]=อ้อ...เจ้าแมวพยักหน้าช้าๆ ทำหน้าเหมือนเข้าใจ...(แต่ความจริงยังงงอยู่) ว่าแต่หิวแล้วนะเนี่ย...=w= มีอะไรกินมั่งอ่ะ..
โซฟีเลียหันใบหน้าหลอนๆมาอีกครั้ง...
..............................ให้ชั้นทำสตูว์แมวให้กินไหม.....?...
เธอเอียงคอถามด้วยใบหน้าอย่างนิ่ง= =!!!! และด้วยแสงไฟที่ส่องอยู่ใต้คางยิ่งทำให้ซีนนี้ดูละม้ายคล้ายจูออนขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก.....(แง่บวกรึแง่ลบล่ะนั่น...)
ม....ไม่ล่ะ...เกรงใจ=w=...
ดี...ทำสตูว์แมว หมา ปลา รวบไปเลยนะ...ชั้นก็ชักจะหิวแล้ว...น้ำเสียงซังกะตายลอยมาจากทางคุณเจ้าหญิงในชุดกระโปรงลูกไม้ เล่นเอาผู้ถูกอ้างอิงในประโยคพากันหันขวับ= =!!!
ทำไมถึงทำกับชั้นด้ายยย~~....
ว่าแต่นี่คาวเกิร์ลคุงว่าแล้วห็หันไปสะกิดเจ้าเงือกเพศผู้ในร่างมีขาที่นั่งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลนัก... นายชื่อไรอ่ะ= =.....เจอกันมาตั้งเกือบครึ่งวันแล้ว ชื่อยังไม่ได้ถามเลย...
= =....นี่เพิ่งจะมาถาม....เพิ่งจะคิดออกรึไง(ฟะ)
กันนี่นิ่งไปนิด.......เอ่อ..นั่นสิ...ทำไมเพิ่งมาถามเอาตอนนี่ฟ่ะ.....รึเพราะว่าคนแต่งจะลืมให้เราถามตั้งแต่ตอนที่แล้ว...(อย่าเดาอะไรให้มันถูกนักสะจร๊ะนู๋ว=3= คนอ่านรู้ไต๋กันหมดสิเครอะ)
จะยังไงก็เถอะ=__,=+!!!! นามของชั้นผู้นี้ผู้ที่หน้าตาดีที่สุดในจักรวาล(มีเสียงคนแพ้ท้องไล่หลังประโยคมาเป็นสเปเชี่ยลเอฟฟ็ค) มันว่าพร้อมลุกขึ้นยืน ก็คือ.......กันย์ นั่นเอง><!!!!
เฮ่ย!!!=[]=!!!! เจ้าแมววี่ลุกพรวด ชื่อเหมือนกันเลย!!!!
อะไรนะ= =!!!! หมายถึงชื่อเหมือนแกเหรอ!!!!
ไม่จ้าย~ ชื่อเหมือนกันนี่ไง!!!เธอว่าพร้อมชี้ไปที่คาวเกิร์ลน้อย
ชื่อเหมือนกันเลยง่ะ=w=กันนี่หัวเราะ แหะ...แหะ
ชั้นชื่อกันย์มันก็ต้องเหมือนกันย์สิ....= =!!(เหมือนจะยังไม่เข้าใจ)
เอ่อ ทำอะไรกันเหรอครัย^[]^ สึนามิเห็นวงนี้เสียงเริ่มอึกทึกเลยชะโงกหน้าเข้ามาบ้าง...(แบบว่ากลัวมีเหตุการณ์นองเลือด)
ไม่ได้มีใครทำอะไรชั้นซักหน่อยนะ=[]= เจ้าปลาทำหน้ามึน
สึนามิเขาหมายถึงว่าทำอะไรกันอยู่เฟ้ย!!!! ไม่ใช่ใครทำอะไรนาย!!!!!
ก็เค้าบอกว่าทำอะไรกันย์....?
กันเฟ้ย!!!!
กันย์?
เออ..
ก็ชื่อชั้นนิ?..
กั้นนนTT TT
...เรียกทำไมเหรอ?..
โอ้ยยย หยุดก่อน จะมาเล่นมุขชื่อพ้องเสียงกันทำไมฟ่ะ=[]=!!!
ชื่อใครพ้องเสียงกับชื่อชั้นเรอะ?
กันนี่ไง
ก็ชั้นไงกันย์..
=[]=......
เอ่อ...เรากันนี่ ไม่ได้หมายถึง กันย์ นี้...
งงแล้วอ่ะ....@ @
...นั่นสิ..
ฮะ..ฮะ..ฮะ...^[]^lll
นังคนแต่งมันคิดไงเล่นมุขพ้องเสียงชื่อเนี่ย...
สงสัยมันไม่มีมุขจะเล่นแล้วมั้ง..
เห็นว่ามันต้องรีบปั่นส่งนี่...
เออ...ของเผาๆมุขมันก็เสื่อมไร้คุณภาพงี้แหละ
มาปั่นเอาวันสุดท้ายก่อนถึงกำหนดทุกทีเลยเนอะ
นั่นสิ
(เฮ่ยๆ!!! พอๆ!!! ชักจะนอกบทแล้วนะเฟร้ย= =!!!)
เอาละๆๆ...ทำความเข้าใจกันก่อนนะ...= =llll แมววี่ที่กำลังงงหัวกระเซิงกล่าวประโยคตักฉับขึ้นมากลางวงสนทนา นาย...ชื่อ....กันย์...
ใช่ไอ้หนุ่มเงือกตอบ ชื่อเท่ห์ใช่ไหมล่ะ...หึหึหึ=___,= ชื่อชั้นน่ะนะ....มีที่มาจาก...
ส่วนคาวเกิร์ลนี่...แมวน้อยกล่าวตัดประโยคพล่ามโม้ยาวยืดไปอย่างไม่ใยดี ชื่อ กันนี่...
กันนี่ชักสีหน้าแปลกๆ อืม...= =
โฮ่ง! ฮัสตี้เห่าประกอบประโยค...(ชีวิตนี้จะมีบทอื่นกันเขาไหมเนี่ย...)
อ้อ...คือชื่อเหมือนกันนี่เองไอ้เด็กใหม่เริ่มเก็ทละ
เรียกชั้นเหรอ?คาวเกิร์ลน้อยหันขวับ
เอ่อ...ไม่ใช่...ม..หมายถึง ชื่อเหมือนกันน่ะ= =
เอ่อ...อ่า...นั่นสิ...- -* หญิงสาวเริ่มหน้ามืด ตามัว คล้ายจะเป็นลม ใช้ยาหม่องตราถ้วยทอง ทาถูๆ(ไม่ใช่แล้วเฟ้ย!) ม...มึนเป็นบ้าเลยแฮะ
โซฟีเลียขยับแว่นกลมๆบนดั้งของเธอด้วยใบหน้านิ่งๆ ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงสุดแสนจะโมโนโทน
....เรียกปลาไปละกัน..จะได้ไม่สับสน
=[]=! Exactly! เจ้าแมวดำตบเข่าฉาดด้วยความโดน(เลียนแบบโฆษณา อะไรรึเปล่า?...เดวี่...?)
แต่ชั้นชื่อกันย์นี่นา!
เรียกชั้นเหรอ!?คาวเกิร์ลที่เพิ่งหันไปเล่นกับเจ้าหมาได้แหมบๆหันขวับจนคอแทบเคล็ด
เจ้าปลาโบกไม้โบกมือใหญ่ทำหน้าเหรอหรา เอ่อ...ไม่ใช่ๆ....หมายความว่า ชั้น-ชื่อ-กันย์.......นี่นา....
อ...อ้อ..........โทษที...- -*
..อืม...เข้าใจ= =lll.....ตูก็ยังสับสนอยู่เหมือนกัน.....
สึนามิถอนหายใจ พร้อมยิ้มแห้งๆ....(อย่างโล่งอกที่ไม่มีเหตุการณ์นองเลือด...) ก่อนจะหันไปถามเจ้าคนที่เพิ่งกระทำการอุกอาจช็อคโลกเมื่อบทที่แล้วที่ดันไปสะกิดหนวดมังกรเข้าให้ เล่นเอาโดนกระหน่ำซัมเมอร์เซลไปหลายชุดแถมยังต้องมาต่อแพให้พวกเขาอีก...
ว่าแต่คุณคนแปลกหน้าครับ...ทำไมถึงมาติดอยู่ที่นี่ได้ล่ะครับ?
ชายคนนั้นหันขึ้นมาหาด้วยสีหน้าเนือยๆ พร้อมขยับหมวกฟางสานแบบนักเดินทางของตนเองขึ้นน้อยๆ ห......หา......= =?...
เอ่อ...คือ^ ^......ทำไมถึงมาติดอยู่ที่เกาะนี่ล่ะครับ..?
.......ไม่รู้สิ...โดนเขาลอยแพออกจากเมืองมา...แล้ว...ไงล่ะ...ก็ล่องมาเรื่อยๆ....แพแตก...เจอเกาะ....อยู่อย่างกันดาร...ประมาณนั้น.............มั้ง....เขากล่าวอย่างครุ่นคิด...ในขณะเดียวกันที่มือก็หยุดตอกไปชั่วขณะ.....
ป้อก!!!
ฟักดาบทิ้งตัวลงอย่างสวยงามกลางกบาลของเจ้าคนอู้งาน...ก่อนตามมาด้วยเสียงแว้ดชุดใหญ่ๆ อย่าอู้นะเจ้าโหลยโท่ยสวะสังคมชั้นต่ำ!!!! ตอกต่อถ้าไม่อยากมีสภาพเหมือนศพคนที่โดนหั่นเป็นชิ้นๆแล้วยัดลงชักโครก!!!!!!! น้ำเสียงอันทรงอำนาจแผดขึ้นราวราชสีห์คำรามก้อง....เล่นเอาชายสวมหมวกฟางแทบจะตัวหดลงเป็นหนูนาตัวน้อย รีบก้มหน้าลงตอกแพต่องุดๆอย่างไม่กล้าโต้เถียง
ชายผมทองเหงื่อตก...นัยน์ตาสีฟ้าใสเบิกกว้าง อ....เอ่อ....ขอโทษนะครับที่ถามทำให้เสียสมาธิ
สึนามิไม่ต้องไปขอโทษมัน มันทำตัวมันเอง...= =.....ว่าแต่ทำอะไรถึงโดนลอยแพออกมา.....?....................ตอบมาแล้วอย่าให้เสียจังหวะตอกนะเฟร้ย!!!! จบประโยคคำถามเธอก็ตบท้ายด้วยการขู่คำราม แถมยังชูดาบขึ้นมาเขย่าขวัญสั่นประสาทกันเล่นอีกด้วย...
อะ...เอ่อ...คือ...มัน...คือ...แบบ....คือ....เอิ่ม...(เราได้สายพันธ์พูดไม่ค่อยรู้เรื่องเหมือนอายะตันขึ้นมาอีกตัวแล้วค่ะ...) เราก็ไม่ได้ทำอะไรผิดอะนะ=w=....แค่.......คือ....แบบว่า...มัน....เอิ่ม...(ปานีล่าเริ่มหน้าโหด) มันยังไงล่ะ..ก็คือ(สึนามิเหงื่อตก....ก่อนค่อยๆกระเถิบออกห่างจากปานีล่า...ทีละนิด...ทีละนิด...) มันก็...เอิ่ม...คือ........
พอเฟ้ยไม่ต้องตอบแล้ว= =!!!!!! จะรอให้วิบูลกิจมันออกเซนต์เซย่าภาคจีเล่มใหม่แล้วค่อยตอบรึไงฟ่ะ!!!!!!(....จะโดนแบนไหมเนี่ยเรา)
ง้า...
เอ่อ...คือ...เปลี่ยนเรื่องดีกว่านะครับ^ ^ ชายผมทองว่าก่อนที่ระเบิดจะไปลงเอากับบุรุษปริศนา ว่าแต่ยังไม่รู้ชื่อเลย ชื่ออะไรเหรอครับ?
นิรนาม....
สิ้นคำกล่าวปานีล่าที่อารมณ์บูดๆอยู่แล้วก็ยิ่งฮีตขึ้น....ไม่ต้องมาทำเป็นเข้มบอกว่าตัวเองไม่มีชื่อเลยนะเฟ้ย....เดี๊ยะปั๊ดหมั่นไส้หนักๆแม่จะเชือดลงหม้อแกงทำมัสหมั่นซะ= =
ม...ไม่จ้ายยย=[]=lllเจ้านั่นมันว่าพลางก็โบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน....ด้วยความกลัวว่าจากเบ๊จะได้กลายเป็นอาหารเย็นของท่านหญิงท่านนี้ไปซะก่อน เราอ่ะ นิรนามจริงๆ....ใครๆก็เรียกว่านิรนามอ่ะ...
....จุด....จุด....จุด.....
.
............ตกลงเป็นความผิดของพ่อแม่....รึความผิดของคนแต่งที่สิ้นคิด.....?...(สงสัยจะอย่างหลัง...)
.
ไว้อาลัยแด่ความแป้กสองวิ...
.
.
เมื่อเห็นว่าความแป้กเริ่มกลืนกินความรั่วจนนิยายแทบจะต้องเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น แป้กแลนด์ บุรุษนิรนามก็พยายามหาประเด็นหัวข้อสนทนามาปัดเป่าความแป้กออกไป...
ชื่อนั้นสำคัญไฉน=w=~~....เอาเถอะ...ยังไงๆก็ช่างมันเถอะ...ว่าแต่พวกนายเนี่ยเขามองกราดไปยังสิ่งมีชีวิตอื่นๆในบริเวณนั้น เป็นใครกันน่ะ...= =.....แต่งตัวก็แปลกๆ...นิสัยก็แปลกๆ(หลอกด่ากันรึเปล่า?) แล้วเป็นไงมาไงถึงมาติดเกาะนี่ได้ล่ะ?
เอ่อ....เรื่องมันยาวน่ะ....กันนี่หัวเราะ แหะ...แหะ
โฮ่ง!
แต่ชั้นว่าเรื่องชั้นมันสั้นมากเลยนะ...เจ้าปลาเหงื่อตกในความอับโชคของตนเอง
ฮะๆๆ^[]^llllสึนามิหัวเราะแห้งๆ...
จะอยากรู้ไปทำไม= =* ตอกๆต่อไป ไม่งั้นชั้นจะเอาปากนายนี่แหละตอกจะปู ปากจะได้ไม่ว่างมาพล่ามเรื่องไร้สาระ
=[]=!!!!! คร้าบบบ ตอกแล้วคร้าบบบ... นิรนาม...ช่างเป็นชะตากรรมที่น่ารันทดสิ้นดีเลยนะ...
แป้ก...แป้ก....แป้ก....แป้ก...
(จะตอกย่ำความแป้กของบทนี้รึยังไงกันนะ...)
*****************************************
สวบ...สวบ...สวบ
เควชชั่นมาร์คเดินลัดเลาะออกมาทางด้านหลังของปราสาท....หวังจะกลับไปส่งข่าวให้เฟสที่ประจำการเป็นเขาอยู่ที่เมืองไหมพรม....
แต่ว่า....ไม่ได้มาคนเดียวนี่สิ....
มีร่างอีกร่างหนึ่ง...เดินตามหลังเขามา...
เป็นชายในชุดสีดำเข้าโทนกันกับผู้ที่เดินนำหน้า แต่ที่แปลกจากคนปกติคือมีหูกับเขาแกะแทนที่จะเป็นหูคนธรรมดา..... แถมยังเดินตามเจ้าหื่นนี่ได้อย่างไม่มีอาการกลัวเกรง....ทั้งๆที่คนที่ทำอย่างนั้นได้น่าจะมีแค่เฟสคนเดียวแท้ๆ...
.....ทั้งๆที่น่าจะเป็นอย่างนั้นนะ....
......แต่ว่า....
.............มันมาตั้งแต่ตอนไหน!!!!!?(แต่งเองงงเอง)
หึหึหึ... ว่าแต่ทำไมเมื่อกี้ไม่เข้าไปในปราสาทกับชั้นล่ะโมวิจัง....ไม่อยากพบน้องสาวที่น่ารักของชั้นอย่างนั้นเหรอหือ..?เควสชั้นมาร์คเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแกมโรคจิตนิดๆ...
ผมก็แค่ขี้เกียจตกเป็นเป้าสายตาใครๆก็เท่านั้นล่ะครับ..ชายหูแกะตอบกลับด้วยน้ำเสียงสบายๆ......หาได้ยากยิ่งนัก ที่จะมีใครทำตัวสบายๆแบบนี้ได้...ทั้งๆที่อยู่ต่อหน้าเควชชั่นมาร์คแบบนี้....
...ขนาดข้า....ยังยอมรับว่าแปลกจริงๆ...
เจ้านี่จู่ๆก็ปรากฏตัวขึ้นมาก่อนที่เขาจะถึงเมืองของเขาไม่นาน....
ขอเป็นผู้ติดตาม....ด้วยเหตุผลสั้นๆ...
ก็มันน่าสนุกดีออกนี่ครับ........มันเหมือนกับว่าเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้นอย่างนั้นล่ะ...หึ....ก็คงจะเป็นอย่างนั้นล่ะนะ.....
....น่าสนใจจริงๆ.....คิดว่าไม่เสียหายอะไร....เลยให้ตามมาด้วย....
..........แปลก.....แปลกจริงๆ...
...............ยังคงยิ้มอยู่....ทั้งๆที่อยู่กับข้าผู้นี้สองต่อสองแท้ๆ....
........เห็นทำท่าสบายๆอย่างนี้ก็ไม่เปิดช่องโหว่เลยซักนิด....เหมือนคนระแวงขั้นรุนแรง....ทั้งๆที่ยังคงยิ้มระรื่น....
.....................แปลก....
..............................................
..............................แต่ข้าก็....ชอบของแปลกซะด้วยสิ......หึหึหึหึ...* *...(อย่าเพิ่งหื่นออกสิทั่น...)
**************************************
เปรี๊ยะ!
เฟสในชุดเควชชั่นมาร์คสะดุ้งเฮือก! เมื่อจู่ๆความหนาวก็จี้ขึ้นไขสันหลังอย่างกระทันหัน ทั้งๆที่เขานั่งอยู่ในห้องคนเดียวแท้ๆ...
ท...ทำไมรู้สึกเหมือนว่ามีคนเข้าร่วมขบวนการโรคจิตของท่านเควชชั่นมาร์คยังไงก็ไม่รู้นะขอรับ...
.................โอ้....มีสายเลือดวองโกเล่...รึเปล่าจ๊ะเธอ....(สุดยอดลางสังหรณ์....ฮ่า...)
**************************************
ตัดกลับมาที่สมาคมกองไฟ...อันประกอบไปด้วย หมาหนึ่ง แมวหนึ่ง ปลาหนึ่ง คาวเกิร์ลหนึ่ง สิ่งมีชีวิตระบุสปีชีย์ไม่ได้หนึ่ง และมนุษย์ปกติธรรมดาอีกหนึ่ง....
ท่ามกลางบรรยากาศอึมครึมของเวลาดึกสงัด...มันช่างเงียบ....เงียบ...
....เงียบจนสิ่งมีชีวิตที่อยู่ไม่ได้โดยไม่มีมุขอย่างเจ้าแมวดำหางพู่เริ่มอดรนทนไม่ได้....
สึนามิ....ชั้นข้องใจมานานแล้วล่ะแมววี่เริ่มเปิดประเด็น ก่อนจะคว้าผลไม้ที่เมื่อบ่ายนี่ไปช่วยกันเก็บมาขึ้นมากัดกร้วมๆๆ กลืนเอื้อกลงไปในคอ..
ครับ?
นายเป็นใครมาจากไหนกันแน่น่ะ = = ทั้งหน้าตา บุคลิก ดูไม่เหมือนชาวบ้านเลยนะ(แถมนิสัยดูผู้ดีมากกว่าไอ้คุณเจ้าหญิงเถื่อนนั่นซะอีก) แล้วยังดาบนั่นอีก.....นายไม่น่าจะใช่คนธรรมดาเลยนะ...
ประเด็นนี้เรียกความสนใจอย่างคนรอบข้างได้มากเลยทีเดียว ขนาดโซฟีเลียที่ยังจมอยู่กับแบบฝึกคณิตศาสตร์(!?) ยังต้องหันมาด้วยความสนใจใคร่รู้
เอ่อ...สึนามิเริ่มเหลื่อตก...
ร...หรือว่า....จะ...รู้แล้วล่ะเนี่ย.....!?
เดี๋ยว...ไม่ต้องบอก...ชั้นจะทายนะ
ห...หา...หนุ่มน้อยทำตาโตด้วยความงุนงง..ล...แล้วถามทำไมล่ะครับเนี่ย...?
เจ้าแมวทำท่าครุ่นคิด ก่อนจะตบเข่าฉาด รู้แล้ว!!!! นายต้องเป็นเจ้าชายปลอมตัวมาเป็นสามัญชนเพื่อไตหาหัวจาม ตามหาหัวใจ แน่ๆเลยใช่ม้า~!!!....... โอ้ย><!!!!!!! หลังจบการพ่นทฤษฎีไร้สาระไม่ได้ความออกมาเจ้าสิ่งมีชีวิตประหลาดก็โดนหวายเสกเขกลงกลางศรีษะเข้าเต็มรัก...
....จะสันนิษฐาณอะไรให้มันมีเค้าความจริงหน่อยเถอะค่ะคุณเดวี่.....เรื่องแบบนั้นมันมีอยู่แต่ในนิยายหรอกค่ะ...โซฟีเลียขยับแว่นก่อนจะลงหวายเข้าให้อีกหนึ่งเพียะอย่างนึกหมั่นไส้เจ้าสิ่งมีชีวิตปากแมวตัวนี้เหลือเกิน
ในขณะที่สึนามีทำตาโตเป็นไข่ไดโนเสาร์ เหงื่อแตกพลั่ก... =[]=llll......อะ....อ่า......
อะล้อเล่ง ล้อเล่งน่า...=w=....ชั้นก็แค่อยากจะสร้างสีสันให้กับคืนวันอันหม่นหมองของพวกเราเท่านั้นเอ้งงง><!!!!! เอ้า!!!! โซฟีเลีย เรามาหาอะไรเล่นกันดีกว่านะ เจ้าแมวว่าพร้อมหันไปหาสาวผมเทาที่หน้าตาดูไร้ชีวิตชีวายิ่งกว่ารูปปั้นปูนปลาสเตอร์
เฮ้ออออ...สึนามิถอนหายใจยาว.......โซฟี่หันขวับ
เป็นอะไรรึเปล่า...?ก่อนจะกล่าวถามด้วยน้ำเสียงสุดหลอน...
ม....ไม่มีอะไรครับ^ ^ ถึงสึนามิจะกล่าวปัดแต่ก็ดูเหมือนดวงตาหลังแว่นกลมๆนั่นจะจ้องเขาไม่ละสายตาเหมือยยังไม่คลายความสงสัย(ถึงแว่นมันจะหนาจนบังหมดก็เถอะ) ราวกับสายตาเอ็กซ์เรย์ที่ทิ่มแทงเขาจนทะลุไปถึงตับไตไส้พุงอย่างไรอย่างนั้น........สร้างความอึกอัดได้น่าสะพรึงกลัวดีแท้...
โซฟี่ นี่แกพกไพ่มาด้วยเรอะ!เสียงร้องเมี้ยวจากเจ้าแมวตัวกวนดังขึ้นเล่นเอาสาวแว่นต้องละสายตาเอ็กซ์เรย์ของเธอจากเป้าหมาย แล้วหันมาเทศน์เจ้าแมวดำไร้มารยาทนี่แทน
.....ไร้มารยาทจริงๆเลยนะคะ...ค้นข้าวของย่ามคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาติ...เธอขยับแว่นใสของเธอด้วยใบหน้าที่นิ่งสนิท...แต่รังสีอำมหิตแผ่.....(=*=)
อะน่า....มาๆๆ...มาเล่นไพ่กันเถอะ เจ้าแมวปัดเรื่องให้พ้นตัวด้วยการเอาอบายมุขบังหน้า...(เลวทั้งขึ้นทั้งล่อง)
นั่งไม่ใช่ไพ่ชั้นซะหน่อยนะ ไพ่โซฟีเลียตะหาก
ม...หมายถึง...เล่นไพ่.......กันเถอะ! ตะหาก...=w=
อ...อ้าว...โทด...
ช...ช่างมันเถอะ=w=....เล่นอะไรดี...อีแก่กินน้ำ...ป๊อกเด๊ง...ไพ่ตบ..?
....มาเล่นอีแก่วิดพื้นกันดีกว่า= =+
เย้ยยย....อย่าน่า= = ....เล่นอีแก่ปีนต้นมะพร้าวดีกว่ามั้ง
โฮ่ง!
เฮ้ สึนามิ! นายก็มาเล่นด้วยกันสิ!
.............
แมวหางพู่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย....มันเป็นอะไรของมันหว่า? สึนามิ!? ยู้ฮู.....จากโลก ถึง สึนามิ= =....ยังอยู่รึเปล่าเนี่ย?..
ร่างเพรียวสะดุ้งเล็กน้อย อ...เอ๋......ครับ?
เป็นอะไรของนายน่ะสึนามิ...=w=......คิดมากเรื่องที่ชั้นล้อนายเรอะ?....น่าๆ....เรื่องแบบนั้นมีแต่ในนิยายเท่านั้นล่ะ(เดี๋ยวนะ....นี่ก็นิยายไม่ใช่เหรอ!?)
ใบหน้ามนยิ้มน้อยๆ ...ฮะๆๆ...เปล่าหรอกครับ...ไม่มีอะไร...เสียงกล่าวปฏิเสธอย่างสุภาพและรอยยิ้มนั้น ยิ่งทำให้สิ่งมีชีวิจตอื่นๆรอบด้านดูโลวเกรดลงในทันใด...
งั้นก็มาเล่นไพ่ดีกว่าน่า...=___,=....ฝึกสมองและไหวพริบเชาวน์ปัญญานะ นั่น...ไม่ทันขาดคำมันก็ยัดเยียดความต่ำทรามให้สิ่งมีชีวิตที่บริสุทธิ์ผุดผ่องเป็นยองใยซะแว้ว~
โหยย...พูดซะดีเลยนะมัน
.....อบายมุขชัดๆ....
แกเองแหละที่พกไพ่มาไม่ใช่เรอะ!?
....มันไม่เห็นจะเกี่ยวกันเลย...(เกี่ยวกันชัดๆ= =lll)
ฮะๆๆ...สึนามิก็คงจะได้แต่หัวเราะไปตามน้ำ (แหม...ก็นะ ตามมุขใครเขาไม่ค่อยทันนี่นา...)
วันนี้อีแก่โต้รุ่งเฟ้ย!!!
คืนนี้ ต่างหากล่ะ...
นั่นแหละ...
แมวบ้าแล้ว= = จับส่งศรีธัญญาด่วน~
อะไรกัน รู้นะว่าแกก็อยากเล่นน่ะ....รู้ไหมว่าแมวมีสัมผัสที่ห้าชัดเจนกว่ามนุษย์นะเฟร้ยยย ถ้าใครนินทาล่ะก็ชั้นรู้หมดเลยนะเฟ้ยย..
รู้แล้วจะทำอะไรด้าย~
เก๊าะ....ไปเข้าฝันยังไงล่ะ...เหอ...เหอ...เหอ...=llllll=
ว้ากกกกก~!!!!!!
ฮ่าๆๆๆ...
.
.
.
ตัดมาอีกฟาก...
แป้ก....แป้ก...แป้ก....แป้ก......
ทำต่อไปอย่าหยุด= =! หยุดแม่เชือด!!!!! สาวเจ้าเธอคำรามกรรโชกเสียงเหี้ ยมราวกลุ่มผู้ก่อการร้ายข้ามชาติกำลังขู่เข็ญตัวประกันให้โทนไปเรียกร้องค่าไถ่...(เปรียบกับอะไรเนี่ย= =*...)
TT[]TT~~~....คร้าบบบ.....
ดีแล้ว.....เฮ่ย ทางนั้น แจกไพ่มาทางนี้กองนึงเด๊ะ= =...กุเล่นด้วย...ว่าแล้วองค์หญิงก็เมินเจ้าเบ๊จำเป็นหันเข้าบ่อนไพ่ซะงั้น....
.....นิรนาม...ช่างเป็นชะตาชีวิตที่รันทดจริงๆ...
**********************************************
เสร็จจนได้!!!!!!
ทัน=[]=!!!!!!!!!!!!!!
(ถึงจะเผาจนเละเกินคำบรรยาย....)
.
ขอตัวกลับไปทำใจกับความแป้กต่อ...(หมดมุขขอรับ....ไร้ข้อแก้ตัว)
ปล. มีเน่หายไปเลย...
ปล.2 วันนี้วันเกิดนางเอกค่ะ เลยต้องรีบมาอัพฉลอง....ฮริ้วววว=w=~....สรรเสริญแซ้ซ้องแด่ความเอสเอ็มใของเธอหน่อยเร้วววว~~~
ปล.3 นึกว่าจะไม่ได้อัพแล้ว เพราะคอมที่ใช้ต่อเน็ตปกติมันเจ๊ง.....ต้องมาใช้คอมที่เน็คโคตรทรยศผู้ใช้แทน= =...โอย....ลำบากลำบนกว่าจะอัพได้
