8.2 ป่องหวงไห

เอาล่ะ...คามิว....เย็นไว้นะ...หายใจเข้าลึกลึ้กกก...หายใจออกยาวยาววว....อ่า....นั่นแหละดีมาก....เด็กดี....เด็กดี....ตั้งสติไว้...อย่างนั้นล่ะ....

ร่างเพรียวสูดหายใจเข้า....ลึกลึ้กกก.......หายใจออก...ช้าๆ....

....หยาดน้ำตาแม้ยังไหลพราก....แต่เจ้าตัวก็เริ่มคงสีหน้าปกติไว้ได้ ไม่ฟูมฟายอย่างเมื่อครู่แล้ว

เอาล่ะ...ตั้งสติไว้นะ....นึกถึงเรื่องดีๆ...สิ่งดีๆ.....สิ่งสวยงาม....ไอโอรอสค่อยๆกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มๆ พยายามไม่โผงผาง ในชีวิตนายมีเรื่องดีๆอะไรบ้าง มีความทรงจำอะไรที่น่าจดจำ....เอ้า...คิดถึงมัน...รู้สึกถึงมัน=[]=~....อ่า......(ดูเหมือนนักบำบัดจะไปซะเอง= =*)

ช...ชั้น....มี.....ลูกศิษย์...เซนต์น้ำแข็งกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

คราวนี้ทุกคนเริ่มเห็นแสงแห่งความหวังขึ้นมาบ้างแล้วอือๆๆๆ....มีศิษย์ใช่ไหม....เป็นเด็กดีใช่ไหมล่ะ...มูเริ่มเข้ามาเสริมบ้าง

คามิวพยักหน้าหงอยๆ....พลางสูดน้ำมูกฟืดดด... ตาแดงช้ำเป็นจ้ำ

โอ๋ๆ ไม่เป็นไรน้า~มิโร่ก็โอบคามิวมาตั้งแต่เมื้อกี้แล้ว....ให้ตายสิ= =ยังมีอารมณ์มาแต๊ะอั๋งอีกเหรอเนี่ย

ไหนๆ เล่าเรื่องพวกเขาให้ฟังหน่อยซิ...มูเบี่ยงประเด็น ก่อนหันไปส่งกระแสจิตเข้าหน้ามิโร่จังๆ.......ไปโอ๋เค้าก็เท่ากับทำเหมือนกับว่าเค้ายังเศร้าอยู่สิ= =!....

มี....ไอแซ็ค กับ เฮียวกะ ฮึก!ร่างเพรียวหายใจขัดอีกแล้ว เล่นเอาใบหน้าของผู้คนในอาณาบริเวณนั้นเผือดสีซีดขาวเป็นกระดาษไปในทันใด ทั้งสองคน...เป็น...เด็ก...ดี.....มาก....พี่ท่านเริ่มน้ำตาซึมแล้วครับพี่น้อง

อะจ้าๆๆๆๆ ดื่มน้ำหน่อยน้า^ ^lll ใจเย็นๆ...ค่อยๆพูดไอโอรอสจำต้องทะลุกลางปล้องขึ้นมาก่อนจะยัดหลอดดูดน้ำแดงหวานชื่นใจเข้าปากคามิวในทันใด ดื่มอะไรหวานๆจะได้สดชื่นน้า^[]^~..

....เหล่าเซนต์พากันปาดเหงื่อพร้อมถอนใจอย่างโล่งอก....เฮ้อออ...= =lll...รอดไปอีกที....

........ต้องขอบคุณDNAปลาไหลของพี่หลอดจริงๆ...

คนสะอื้นดูดน้ำแดงไปสองสามอึก ก่อนจะบ่ายหน้าออกจากถุงน้ำหวาน...(เอ๊ะ!?...แล้ว....พี่หลอดแกไปซื้อมาตั้งแต่ตอนไหนอ่ะ=[]=lll)ก่อนจะเริ่มร่ายอีกครั้ง ....ทั้งสองคนขยันฝึกมากเลย....ถึงจะทะเลาะกันบ้างแต่ก็...ฮึก..(คนอื่นสะดุ้ง= =!)...แล้ววันนึง...ไอแซ็คก็....ก็.......

...เวรแล้วไง...นังไอแซ็คคคคค=[]=~~!!!!!

มันเจือกเอาตาไปทิ่มน้ำแข็งทำไมฟร้า~~!!!!!!!

ไอแซ็คก็ได้กลายเป็นมารีนเนอร์อย่างภาคภูมิและสง่างามไงครับท่านคามิว^[]^llllเฮียวกะแทรกอย่างหวังจะให้ตอนจบของเรื่องมันดูสวยงามที่สุดเท่าที่จะทำได้

แล้ว...

....เฮ่ย...

.......................แล้ว...ศิษย์ของชั้นก็ต้องมาฆ่ากันเอง....ฮึก.....แง~~TT[]TT~~!!!!!!!!!บ่อน้ำตาแตกกระจายจนได้ครับพี่น้อง~=lllllll=

เฮือกกกก~!!!!!

เซนต์ทุกคนที่ออกันอยู่รอบโต๊ะกลางสวนกุหลาบของอโฟรดิเต้พากันล้มตึงลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง....แสงแห่งความหวังดับสูญไปสิ้น.........เมื่อไอ้ที่พวกเขาอุตส่าห์ประคับประคองระดับอารมณ์คามิวมาได้จนถึงบัดนี้มันกลับล้มไม่เป็นท่า

ม....ไม่มีหวังเลยเหรอเนี่ยTTwTTไอโอเรียเอากำปั้นทุบพื้น

หล่อนน่ะหุบปากไปเลยนังเหมียวTT[]TTตีตี้กลับตัวเป็นนอนหงายเนื่องจากกลัวไอ้ที่โบ๊ะไว้บนหน้าซะหนาจะหลุดติดพื้นไปซะก่อน

.....TT TTอันเดบารันนั่งน้ำตาไหลเงียบๆ...

คามิว~...น่าสงสารจังเลย~~...มิโร่กอดปลอบคนโศกเสียแน่น~(อีกละ- -*...)....

ส่วนเจ้าตัวคนถูกกอดก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะซัดห่าน้ำแข็งใส่เจ้าคนฉวยโอกาสแต่อย่างใด แถมยังเอาหน้าซบเช็ดน้ำตากับเสื้อมิโร่ซะอย่างนั้น.... ฮือๆๆ....มิโร่....น้ำตามันไม่ยอมหยุดไหล จะทำยังไงดีTT TT

ร่างสูงเริ่มเอามือลูบเส้นผมนุ่ม โอ๋ๆๆ~...ไม่เป็นไรน้า....ไม่เป็นไร ....อะจร้างค์><~...ตัวคามิว นุ้มมมม นุ่ม~.....ถ้าได้อย่างนี้ไปกอดเป็นหมอนข้างทุกคืนก็ดีสิน้า~ น่าร้ากกกก....ยิ่งกอดยิ่งหมั่นเขี้ยว><~....(- -lll...ดูมัน...อกุศลได้ทุกที่ทุกเวลาจริงๆให้ดิ้นตาย)

.....โอยยย...ชั้นต้องเป็นบ้าไปก่อนแน่TT TT....ท่านเคียวโกหน้าคมเริ่มเอามือกุมหัว สีหน้าแลดูคลับคล้ายคลับคลามะเขือเทศสีแดงสุกที่ทำท่าจะระเบิดพลั่วะ!ออกมาได้ทุกเมื่อ= =lll

.......เอ่อ...ซาง่า.......บางทีนายน่าจะนอนลงซักระยะ.....สงบจิตสงบใจ...ไอโอรอสแนะนำอย่างเกรงว่าเพื่อนร่วมรุ่นของเขาจะเริ่มจิตหลุดไปอีกครั้งอย่างเมื่อตอนที่แล้ว นี่ยังไม่นับคาน่อนที่เริ่มตะกายดาวอีกหนนะเนี่ย= =!

.....ไม่ก็คลอโรฟอร์มซักนิด- -.....ชากะเสริม

ฝ่ายคามิวเธอก็ยังคงคร่ำครวญต่อไปฮืออออ....ชั้นทำให้พวกนายทุกคนต้องลำบาก...ฮึก...ชั้น...ขอโทษ.....ชั้น..เสียจายยย โฮวววววTT[]TT~...

คามิว~..เสียน้ำมากไปแล้ว เดี๋ยวแห้งตายก่อนนะ~...มิโร่จับขวดน้ำยกกรอกเข้าปากคามิว

ไม่เป็นไรคามิว...พวกเราไม่ถือหรอก...TT TT...มันไม่ใช่ความผิดของนาย...เลโอ ไอโอเรีย นอนหงายแผ่เป็นพรมเช็ดเท้าอยู่กับพื้น... หัวยุ่ง หน้าบูด ขอบตาคล้ำ โทรมขึ้นกว่าเก่าเป็นกอง

ด้วยความเป็นเซนต์ที่สูงอายุที่สุดในที่นั้น สามัญสำนึกด้านดีในจิตใจเริ่มส่งเสียงประท้วงอยู่ในหัวโดโกว่า.......นายต้องทำอะไรซักอย่างเซ่! จะให้พวกรุ่นหลานนี่ดูถูกเราว่าแก่แต่อายุหากกลับไร้ประสบการณ์อย่างนั้นรึ!!!!

ประชุม!!!!!!เซนต์แห่งไลบร้าตะโกนขึ้นลั่น ก่อนที่เหล่าเซนต์ทั้งหลายในห้องจะพากันมาออกอยู่เป็นกระจุกโดยมีท่านโดโกเป็นศูนย์กลาง.....แน่ล่ะ...มิโร่กับคามิวยังคงกอดกันร้องไห้ของพวกเขาไปแหละ= =...

ท่านผู้เฒ่าร่างเอ๊าะเปิดประเด็นด้วยสีหน้าจริงจัง ....แบบนี้ท่าไม่ดีแล้วล่ะ นึกว่าจะหมูๆ ที่ไหนได้ไม่ง่ายเอาซะเลย......มิโร่ก็ไม่ยอมลบสีอีกตะหากเขาเว้นจังหวะก่อนทอดถอดหายใจยาว.... ถ้าเพียงแต่มันไม่โดนน้ำตาของคามิวเล่นงานนะ...

อะแฮ่ม!เสียงกระแอ่มไอของคนไร้มารยาทบางคนดังขึ้นขัดกลางประโยค

มีอะไรว่ามาเซย่า= =

มิโร่คงไม่ได้แพ้น้ำตาหรอกครับท่านผู้เฒ่า ผมว่าเค้ากะจะฉวยโอกาสตักตวงเติมเต็มตันหาในช่วงที่คามิวยังฟูมฟายไม่ได้สติจนไม่อัดเค้าเวลาเข้าไปกอดมากกว่า= =+...เจ้ากระจั๊วะเสนอแนวคิดแหวกๆที่สุดจะเข้าทาง..แต่ฟังแล้วไม่เข้าท่าเอาเสียเลย...

....เป็นความคิดที่ดีเซย่า....= =....แต่ถ้าเรื่องนี้มาตัณหามาเกี่ยวด้วยสงสัยจะยาก....เพราะเขาว่าคนราศีพิจิกนั้นราคะแรงนักแล...แถมยังเป็นไอ้คู่ป่องกะไหที่FCกำลังจะปฏิวัติบอร์ดโดยการถล่มทั้งฟิคทั้งภาพและเสียงกรี๊ดอีกตะหาก...

ท่านก็ว่าเกิดไป...คงแค่รัฐประหารกลุ่มผู้ต่อต้านละมั้ง= =ไอโอรอเสนอมติต่อสภา(ผิดโลเกชั่นแล้วเพ่= =!!!) ว่าแต่นั่นมันก็เหมือนกันไม่ใช่เรอะ!

ขอบคุณมากท่านไอโอรอส มีใครจะเสนออะ.....เฮ่ย!!!! ไม่ใช่แล้ว!!!!....เจ้านี่ก็รับมุขข้าหน้าตาเฉยเลยนะไอ้รุ่นน้อง=__,=+...โดโกยิ้มแสยะแยกเขี้ยวใส่เซนต์เซจิทาเรียสอย่างติดจะหมั่นไส้นิดๆ

แหม...คนมันเนียนก็ช่วยไม่ได้นะปู่...=___,=+...พี่รอสส่งยิ้มหัวเราะ หึ หึ หึ อย่างจิต กลับไป...

....สบสายสาสื่อภาษาใจกันประมาณสองวิ...

เอาล่ะ!..ท่าโดโกตัดบท ก่อนจะหักหัวเลี้ยวกระทันหันวกกลับเข้าประเด็นเดิมต่อ ทางออกก็มีอยู่สองทางสำหรับสองเหตุผลที่มิโร่ไม่ยอมลบสี........คือทำให้มิโร่พิศวาสคามิวเจ้าน้ำตาให้ได้.....ไม่ก็ทำให้มิโร่เลิกพิศวาสคามิวเจ้าน้ำตาให้ได้...

ชูร่ายกมือขึ้นใช้ทฤษฎีหักล้างกันเองได้ไหมครับท่านศาสตราจารย์...?

ทางออกของสองโจทย์ปัญหาที่แตกต่างไม่สามารถหักล้างกันเองได้...............เฮ้ = =!!!...มาเนียนนะเนี่ยชูร่า เลิกโยนมุขมาให้ข้ารับซักทีได้ไหม!!!!โดโกเริ่มมึนละ...

เอ่อ...อธิบายให้กระจ่างหน่อยสิครับท่านผู้เฒ่า^ ^lllชุนจังเริ่มมึนจากการเล่นโยนรับมุขของเหล่าโกลด์เซนต์ ทางออกสองอย่างเนี่ย มันขัดแย้งกันขั้นคนละขั้วเลยนะครับ

ท่านปู่ส่งเสียงจึ้กจั๊ก หลุบนัยน์ตาลงวาดมาดผู้รู้ดี เอาล่ะ ข้าจะอธิบายเจาะลึกรายละเอียดลงไปให้ฟังนะ ก็คือ....ถ้าเป็นกรณีที่มิโร่มันแพ้น้ำตาคามิวละก็ สาเหตุก็เพราะมันไม่อยากจูบคามิวทำให้คามิวเฟลหนักใช่ไหมล่ะ?....ทีนี้ก็เท่ากับว่าเราต้องกระตุ้นต่อมอยากของเจ้ามิโร่ให้ถึงขีดสุดจนมันอดใจไม่ไหวยังไงล่ะ....=w=+...

ฟ....ฟังแล้วดูน่ากลัวยังไงไม่รู้แฮะ- -* แคปริคอร์น ชูร่า พึมพำเบาๆ

....นั่นสิ...คล้ายๆเหมือนไปยั่วเจ้ามิโร่ให้ทำมิดิมิร้ายคามิวเลย....

ส่วนทางออกถ้าเกิดเป็นเคสอย่างที่เจ้าเซย่าว่า คือมิโร่มันอยากให้คามิวเจ้าน้ำตาอย่างนี้ต่อไปละก็นะท่านผู้เฒ่าเริ่มมุ่นหัวคิ้วลงเล็กน้อย ซึ่งดูๆไปก็น่าจะมีเปอร์เซนต์เป็นไปได้เยอะทีเดียวสำหรับทางนี้ เพราะว่าคามิวเจ้าน้ำตาไม่ขัดขืนเวลาถูกกอดถูกแต๊ะอั๋งด้วย เจ้ามิโร่มันคงกะกอบโกยแบบว่า ยอมเสียโอกาสในการจูบเพื่อแลกกับผลประโยชน์ระยะยาวประมาณนั้น ......เราก็ต้องทำให้มิโร่คิดว่า ร้องให้ไปนานๆแบบนี้มันไม่ดีกับคามิว ไม่ดีกับตัวมันด้วย มันจะได้ยอมจูบลบสียังไงล่ะ

ยุ่งยากจังเลยนะครับท่านผู้เฒ่า แบบนี้กว่าจะสำเร็จภารกิจท่านอาจารย์ไม่แห้งตายไปก่อนรึไง! แบบนี้สู้ให้คนอื่นจูบไปเลยไม่ดีกว่าเหรอครับท่านผู้เฒ่า!เฮียวกะเสนอความคิดของตนบ้าง....ก็แค่เห็นท่านคามิวร้องไห้งอแงไม่หยุดแบบนี้เขาก็รับไม่ได้จะแย่อยู่แล้ว.....อยากให้ท่านคามิวกลับเป็นเหมือนเดิมเร็วๆTT TT~

ถ้าทำได้ก็ทำไปแล้ว.....แต่เกรงว่าจะไม่ได้นะเฮียวกะ= =ท่านโดโกแสยะมุมปาก เผยรอยยิ้มที่แห้งผากราวทะเลทรายซาฮาร่า

ไหงงั้น!

ไม่ใช่แค่ว่าตัวจะพรุนไปด้วยสการ์เล็ตนีดเดิ้ลนะ......แต่พ้อยต์หลักก็คือเบื้องบนเขาไม่อนุมัติ=w=คราวนี้เป็นพี่หลอดที่อธิบายแทนท่านผู้สูงอายุประจำกลุ่ม

บ....เบื้องบน....!?

อือ....ผู้เฒ่าหน้าเด็กพยักหน้าหงึกหงักเป็นเชิงสนับสนุน เพราะไฮไลท์ของสีเทาคือมี่มิว ฟ้ากำหนดล็อคตายตัวมาแล้ว แยกคู่ไม่ได้.....เรตติ้งฮวบ...มหาชนรุมประณาม...สึนามิถล่ม...แผ่นดินไหว6ริคเตอร์...เหลี่ยมรีเทิร์น(ไม่ใช่แล้วเพ่!)......= =...เดี๋ยวจะโดนประชาทันต์...ไม่ตายดีทั้งคนจูบคนแต่ง..........ฉะนั้น ไม่ดี ไม่ดีก่อนพี่ท่านจะส่ายหน้าไปมาช้าๆ....ริมฝีปากขบเม้มแน่น เม็ดเหงื่อเม็ดน้อยไหลลงตามกรอบใบหน้า

....

......สรุปคือเดี๋ยวโดนแม่ยกยำ...?...

...........เฮ้ออออ~...

งั้นก็แค่ให้มิโร่จูบคามิวก็พอแล้วใช่ไหมล่ะ!ไอโอเรียเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน

ท่านปู่เกาหัวแกรกๆ อ้ำๆอึ้งๆ จะว่าถูกมันก็ ถูกอะนะ........เออ....ก็.....ก็ใช่อ่ะ..........แต่ว่า..=[]=

พรวด!!!

จู่ๆพ่อสิงห์คะนองนาก็ลุกพรวดขึ้นกลางวง เหล่ามหาชนคนชอบเจือกต่างพากันแตกฮือกระจัดกระจาย คล้ายสภาพวงไฮโลโมเมนท์ที่เจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบปรากฏตัวขึ้น

เรียตั้น~=[]=~~...ปู่โก้เหวอแตก เงยหน้าอ่อนๆขึ้นอย่างตกใจ จะไปไหนไอ้หนู~!

ถ้างั้นก็ทำเหมือนตอนเซย่ากับชิริวซะก็สิ้นเรื่อง= =!เจ้าตัวกล่าวน้ำเสียงมุ่งมั่น ก่อนจะกึ่งเดินกึ่งประทุษร้ายพื้นวิหารดัง ตึ้ง!ตึ้ง!ตึ้ง! เซอร์ราวไปทั่วรัศมี100เมตร สีหน้าจริงจังราวคราวที่เหล่าเซนต์แห่งอาเธน่าบุกนรกก็ไม่ปาน

ใบหน้าเหวอแตกไม่แพ้ปู่ของทั้งรุ่นน้องและรุ่นเดอะหันมองตามแผ่นหลังโกลด์เซนต์เลโอกันสลอน~ 

เดี๋ยวก่อนไอโอเรีย~!

ปึ้ง!!!

ร....เรียตัน เดินออกจากวิหารไปแล้วคร่ะ...

********************************

โถๆๆๆ...เรียตั้น~!....เรียตันของพี่~~...คุณพี่รอสยิ้มหัวเราะแห้งๆ พร้อมกับขยับมือไปลูบหัวคุณน้องสุดสวาทขาดใจดิ้นด้วยความสมเพช....ปนจะสงสารนิดๆ...(นิดจริงๆ)

ก่อนจะกล่าวขึ้นด้วยมาดของคนมีภูมิ อาบน้ำร้อนมาก่อน(เคยเจือกมาก่อน?)แมวกำลังจะกินปลา ดันถลาเป็นก้างไปสอด น้ำเชียวแล้วน้องเจือกพายเรือไปขวางคลองเขาเนี่ย.... มันก็ต้องถูกโกรธเป็นธรรมดาล่ะอีน้อง~!!!

............ฮึ่มมมม= =...ไอโอเรียนั่งคำรามกรอดๆๆ พลางใช้มือขยี้ชายเสื้อตัวเองที่ดูเหมือนจะเละคามือไปแล้วด้วยความคับแค้น รังสีออร่าแผ่ออกมารอบกายสร้างบรรยากาศทมิฬเป็นอาณาบริเวณประมาณรัศมีสามเมตรจากจุดศูนย์กลาง.....นอกจากนั้นเส้นผมสีน้ำตาลก็ดูเหมือนจะปลิวขึ้นอยู่ไหวๆ....เส้นเลือดบนหน้าผากก็ลุกขึ้นมาเต้นเป็นจังหวะร็อค โจ๊วะ ทึ่ม ทึ่ม....(!?)

ซึ่ง.....สาเหตุที่น้องเรีย...ระเบิดไอรังสีอำมหิต....ปานจะเข่นฆ่าล้างตระกูลกันเยี่ยงนี้...

ก็จะเป็นอะไรไปไม่ได้....นอกจาก....

......รูสการ์เล็ตนีดเดิ้ลที่ประดับอยู่ทั่วตัว....(เท่าที่นับ...มีมากกว่า...14...)

(วิสัชนา - ..........(ขยับแว่น).... เมก้าอัลทาเรส....= =+...

ปุจฉา - ....ห....ห๊า =[]= ?)

เอาเถอะเรีย....ไมโลมันหวงของมันแกก็รู้...แช่มเดินเข้ามาตบบ่าป้าบๆอย่างจะปลอบใจ.....แต่มันดันกระเทือนไปโดนแผลรูพรุนตามตัวอาเรียซะนี่...

.....เจ็บนี้...อีกนานนน~~~......(ขอครวญครางเป็นเพลง...เอิ้ววว...)

ซี้ดดดดดดดดดดดด----------!!!! อาเหมียวสูดปากด้วยความเจ็บจนน้ำตาแทบเล็ด.....พยายามสะกดอารมณ์ไม่ให้หักขอเจ้าปูนาข้างตัวจิ้มน้ำพริกเคี้ยวกระดูกให้หายแค้น

อ....อ้าว....โดนแผลเหรอ....โทษๆ...=__,=lllแองเจโล่แสยะมุมปากแหยๆ....โอ้ว....ทรมาณน่าดูชมน่อไอโอเรียเอ๋ย....

มูหันไปกระซิบกับชากะเบาๆ สีหน้าน้องแกะแลดูสยดสยองในอาการบาดเจ็บของเพื่อนร่วมรุ่นมากมาย ดูไปก็....สภาพคล้ายๆไปเดินเล่นแถวซุ้มปืนกลมาเลยนะเนี่ย....- -lll ดวงตาหวานกวาดมองสภาพโกลด์เซนต์เลโอตั้งแต่หัวจรดเท้า...ก็แผลรูเลือดสาดเหวอะเต็มตัวเลยนี่นา...

แต่ว่าก็ดูเหมือนจะเล่นแรงไปจริงๆแล้วนะครับคราวนี้^ ^lllน้องชุนคนงามเดินเข้ามาพร้อมยาแดง แอลกอฮอลล์ ผ้าพันแผล....และรอยยิ้มสว่างไสวราวแม่พระมาโปรด

น้องแมวกลอกนัยน์ตาไปเจอนู๋อันโดรเมด้าก็ยังไม่เท่าไหร่....แต่พอป๊ะเข้ากับของในมือนี่.....

กีโยตินลอยมาเห็นๆ.....

อ้าว~...ชุนคุงมาก็ดีแล้ว ฝากทำแผลเจ้าน้องรักของพี่ด้วยนะ^[]^!ว่าแล้วไอโอรอสก็ซัดฝ่ามือเข้าหลังคุณน้องเข้าไปอีกป้าบใหญ่!

....เจ็บนี้จนวัน~....ตายยย~~~....(ร้องต่อ)

เมื่อร้องไม่ออกอาเหมียวก็ได้แต่แสดงอาการเจ็บปวดออกมาทางสีหน้า....เล่นเอาน้องบรอนซ์เซนต์คนงามเหงื่อตก...

เอ่อ..ค...คุณไอโอเรีย....ไหวไหมครับ...

ห....ไหว.....= = ไอโอเรีย กัดฟัดตอบกลับเสียงสั่น....ด้วยสีหน้าบูดเบี้ยวทรมานทรกรรมเจ็บปวดรวดร้าวราวกับคนไข้ที่โดนหมอลืมมีดผ่าตัดไว้ในท้อง...(เฮ่ย..)

อะ.......^ ^lll ครับ... จะไหวจริงรึเปล่านะเนี่ย^[]^

น้องชุนคว้าสำลีขึ้นมา...เทแอลกอฮอลล์จนชุ่ม......ก่อนจะค่อยๆ.....เช็ด...เช็ด.....

เอ่อ...ไม่เจ็บนะครับ..

ไม่เจ็บ......ลูกผู้ชายตัวจริงกระทิงดองต้องไม่เจ็บ!!! กวนอู ณ สามก๊ก ยังเล่นหมากรุกไปผ่าตัดไปได้ แล้วกะอีแค่แผลเข็มเจาะแค่นี้ เลโอ ไอโอเรีย จะเจ็บได้ยังไงกั๊นนนน~!!!

เอ่อ....ไอโอเรียซัง...

ไม่เจ็บเลยซักนิด...

...อ่า.....

ไม่เจ๊บT T

น้ำตาน่ะ....ไหลแล้วนะครับ....^ ^lll น้องชุนยิ้มแห้งผาก.............สงสัยจะเจ็บของจริง....

TTwTT....

น่าๆน้องรัก ล้างแผลซะ เกิดเน่าขึ้นมาเดี๋ยวเรื่องใหญ่กันพอดี...^ ^คุณพี่สุดที่เลิฟก็ยังตีหน้าระรื่นได้ทุกทีสิน่า....ไม่เดือดไม่ร้อนกันซะจริงๆเลยน้า...

ซาง่าที่เงียบมานานระบายลมหายใจออกช้าๆ ก่อนชักสีหน้าจริงจัง หันหน้าเข้าหาเหล่าเซนต์ที่เหลือ...

เอาล่ะทุกคน...ก็เห็นกันแล้วใช่ไหมล่ะว่าไม่ใช่เรื่องง่ายซะแล้วสำหรับสีนี้...

...นั่นสินะ...

....ขนาดสีเทา...ที่คิดว่าเจ้ามี่มันกระหายจะจูบๆให้ได้อยู่แล้วเชียวนะ....

..........นังคนแต่ง....มันจะจองล้างจองผลาญพวกเราไปถึงเมื่อไหร่TTwTT.....

เพราะฉะนั้น ต่อจากนี้ก็ต้องมาเริ่มภาคปฏิบัติกันอย่างจริงจังแล้วล่ะท่านเคียวโกค่อยๆเอ่ยประโยคออกมา อย่างช้าๆ ชัดๆ ตรงตามหลักอักขระภาษาทุกประการ ราวกับจะตอกย้ำให้มันซึมซับเข้าไปฝังแน่นในมันสมองของ.....ใครบางคนแถวๆนั้น จำไว้ว่า ยิ่งลบได้เร็วเท่าไหร่ยิ่งดี......ขอให้เข้าใจและร่วมมือกันด้วย.....นะ....พร้อมกับส่งคอสโม่ไปจิ้มจึ้กๆๆที่หลังของทุกคน เล่นเอาเหล่าเซนต์ขนลุกวาบกระแสไฟฟ้าไหลแปล้บปล้าบขึ้นสันหลังกันเป็นแถว...

อะน่า...รู้แล้วล่ะท่านเคียวโก ว่าแต่ว่านะ..เซย่ากลอกตาขึ้นทำท่าครุ่นคิด แล้วไอ้ภาคปฏิบัติที่ว่าเนี่ย......มันคืออะไรน่ะ?

ก็ปฏิบัติการไซโคไอ้ป่องเจ้าปัญหายังไงล่ะ= =!!!!!!

ชิ้ง....

ปู่โก้แสยะมุมปาก

เฮียรอสหัวเราะหึๆ

ซาง่าตีหน้าซีเรียส

คาน่อนยิ้มโรคจิต

(.....ไอโอเรียร้องครวญครางปนสะอึกสะอื้นเป็นBG)

ส่วนพวกที่เหลือ อ้าปากค้างอย่าง...อึ้ง...ทึ่ง...เสียว....ตะลึง!

ขบวนการสโตรกเกอร์เรนเจอร์ ออกโรง*[]*!!!!!

.

.

.

ซาง่า : แล้วชั้นไปอยู่ไอ้ขบวนการบ้าบอกับพวกแกตั้งแต่เมื่อไหร่ฟร้า=[]=~!!!!! (โดดถีบ)

**********************

ในที่สุดก็ได้มาอัพ

ทั้งๆที่โดนเพื่อนจี้ให้อัพรั่วแลนด์อยู่เชียวนะ.....

.....นี่ก็พอๆกับ...

........การฝ่ากับระเบิดมาอัพเลยก็ว่าได้....(เว่อร์ไปมั้ง= =lll)...

เอาเถอะค่ะ...ยังไงก็มาอัพแล้ว^ ^"....กลับมาจากออสเตรเลียก็รีบปั่นฟิคเลย ขอโทษที่หายไปนานนะคะ

ตอนหน้าจะพยายามอัพไวๆค่ะ

8.1 แว่วเสียงสะอื้นไห้

****************************************

Seventh color : gray

****************************************

วิหารเคียวโก ห้องนั่งเล่น: เวลาประมาณบ่ายๆ....กี่โมงก็ม่ายรุ...(- -...ไม่มีนาฬิกาดูรึไงนั่น)

ร่างบางนอนแผ่อยู่กับโซฟานุ่มๆ เปลือกตาหลับพริ้ม....ดูไปดูมาก็เหมือนนอนหลับธรรมดา.......

แต่ทุกอากัปกิริยาที่คามิวพลิกตัวหรือขยับ มันมันสามารถทำให้ผู้คนในห้องถึงกับชะงักงันหงายหายใจติดขัดกระฟัดกระเฟียดหน้าเครียดถมึงทึงได้เลยทีเดียวเชียวล่ะ=w= (- -*....จะบรรยายยาวยืดทำ.......?)

.......ความจริง.......กระทั่งเวลาที่นอนนิ่ง.....พวกเขาก็ยังหายใจไม่ค่อยจะทั่วท้อง....

...........สาเหตุมันจะมาจากอะไรได้อีก? ถ้าไม่ใช่รอยคราบสีเทาที่ไหลผ่านเปลือกตาแห้งกรังติดอยู่บนใบหน้านวลๆนั้น...

......................สีที่มันสุดจะเพียบพร้อมไปด้วยความวิบัติเต็มพิกัดทุกรูปแบบ.....

...แต่ก็ยังมีไอ้วิปลาสหลงเหลือสองสามตัวที่ยังบ้าจะทดสอบฤทธิ์ของมันกับเพื่อนๆผู้น่าสงสาร...

.....พวกมันคิดอะไรของมันกันอยู่(วะ)....

..........บ้าจริงๆ....โยนทิ้งไปสีบ้าพวกนี้ไปก็สิ้นเรื่องแล้ว...ยังจะเล่นกันอยู่ได้.......ไม่ลองแล้วบุพการีพวกแกจะไม่ได้ไปผุดไปเกิดรึไง(วะ)ห๊ะ!?......นิสัย....

(ไอโอรอส - ....ร...รู้สึกได้ถึงเสียงสาปแช่งของทุกคน

โดโก เรากลายเป็นบุคคลที่สังคมรุมประณามไปแล้วเหรอ!...ไม่!...หน้าชั้นจะเหลี่ยมขึ้นไหมเนี่ย!!! TT[]TT~~!!!!!

ซาง่า - ........- -*...)

.....ในช่วงเวลาที่คนอื่นหัวใจหล่นตุ้บไปอยู่ที่ตาตุ่ม........

.........ก็ดูเหมือนจะมีคนสองคนที่อาการคล้ายถูกหมอผีเขมรเสกพายุหิมะเข้าท้อง= =.....

แน่ล่ะ...คนนึงก็ศิษย์สุดที่รักที่นั่งเงียบๆหงอยๆอยู่อีกฟาก.....ออร่าทะมึนแผ่ออกมาจากเจ้าตัวอย่างหนาแน่นแบบที่เรียกได้ว่าเห็นได้ด้วยตาเปล่าแทบไม่ต้องใช้กล้องอินฟาเรด- -...

อีกคนนึงก็....ไอ้คนที่นั่งกุมมือคนสลบไปตัวสั่นไปอย่างกับเจ้าเข้า แถมยังพึมพำด้วยเสียงสั่นๆ เบาๆ อยู่คนเดียว

ไม่นะ...ไม่...ไม่....ไม่....คามิว.....คามิว! นายต้องไม่เป็นอะไรสิ...

......ไม่ต้องบอกก็คงรู้ว่าใครที่เอาแต่ร้องประโยคทำนองนี้ออกมา.....ใช่ไหม!?

เสียงโอดครวญแบบนี้ดังมาพักใหญ่ๆแล้วก็ว่าได้....ความจริง= =.........ตลอดสามชั่วโมงที่ผ่านมานี้ คำพูดที่ออกจากปากมิโร่มันก็มีแต่ทำนองนี้นั่นแหละ...

....ซ้ำไปซ้ำมาเหมือนแผ่นเสียงตกร่อง...น้ำเสียงก็ปานใจจะขาดด่าวดิ้นชักกะแด่กคาที่อยู่ตรงนั้น.....- -...ไอ้ป่อง....ตกลงแกเป็นอะไรเนี่ย~.....

คามิว...ฟื้นขึ้นมาสิ...ชั้นขอโทษนะ...ฮืออออ...หลังจากครวญเพลงโศกมาประมาณ180นาที คุณมี่เธอก็อัพเกรดเลเวลโดยมีเสียงสะอึกสะอื้นคลอไปด้วย (คามิวยังไม่เสียนะจร้า=[]=!!!)

เอาเข้าไป....นั่นน้ำตาของจริงเลยนะนั่นน่ะ...=_________=llll...(อาการหนักแฮะ..)

ไอ้มี่-*-...เหมียวเรียผู้อารมณ์ร้อนออกปากบ่นขึ้นมาเป็นคนแรกในรอบสามชั่วโมง....เมื่อเห็นว่าอาการของเพื่อนรุ่นเดียวกันมันชักจะโอเว่อร์เกินเหตุ.... คามิวแค่โดนสีป้าย ไม่ได้เป็นมะเร็งเนื้องอกในสมองซักหน่อย นายทำอย่างกับว่าเค้ากำลังพะงาบๆอยู่ในไอซียูจะตายมิตายแหล่งั้นแหละ...

..........

ไร้ซึ่งคำตอบ....แต่ใบหน้าคมคายกลับหันขวับมาแทบจะในทันที! นัยน์ตาสีฟ้าสดนั้นก็จ้องเขม็งราวกับจะพุ่งมาจกตับกินในวินาทีใดวินาทีหนึ่งอันใกล้นี้อย่างไรอย่างนั้น(ซีอุย???)....

เฮือก= =!!!

....ช่างเป็นโพซิชั่นที่ทำเอาไอโอเรียผวาหนัก - -

....แหง่ะ...โอเค.....ได้...ชั้นจะไม่พูดอะไรแล้ว=w=llll...นายดูใจสุดที่รักนายไปเห้อออ~...

***************************************

อิ๋วอ้าว....TT TT....

....แบบนี้มาตีหัวให้สลบไปเลยจะดีกว่า.....

เสียงร้องครางอย่างทรมาณทรกรรมดังขึ้น.....ก้องสะท้อนไปมาคล้ายจะเอคโค่นิดๆ...

จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก ฟีนิกส์อิคคิ วิหคอมตะผู้ถูกหักปีก หักขา และกำลังจะถูกสิบล้ออัดก้อปปี้...........ถ้าสิ่งมีชีวิตเบื้องหน้าเกิดอุตริฟื้นขึ้นมา....

...ครืดดดดด....

กระทั่งเสียงหายใจ.....ยังชวนสยองพองขนได้ปานนี้....

ถ้าเกิดมันฟื้นขึ้นมาไล่ข่มขืนเรา....มันจะ......ขนาดไหน....(บรรยายไม่ถูก)...

............

....จินตนาการไปพี่ไก่ก็แทบจะร้องกรี๊ดออกมาเป็นภาษาโปรตุเกส.....หากไม่ติดว่ามีก้อนหินก้อนประมาณกำปั้นมาอุดอยู่ที่ปาก.....

.....เอสเมอรันด้า....

........ชุน....

...............พ....แพนโดร่าด้วยก็ได้TT TT....(<<<ไม่ค่อยอยากยอมรับ)

.....ใครก็ได้!....ช่วยชั้นออกไปจากที่นี่ทีTT TT~~~!!!....โฮวววว~~!!!!!

***************************************

ข้างฝ่ายซาง่า....ไอโอรอส....โดโก.......บวกคาน่อนเข้าไปอีกหนึ่ง..(ก๊วนผู้สูงอายุประจำกลุ่มโกลด์เซนต์?)..ก็กำลังนั่งเก๊กหน้าดำคร่ำเครียด ราวกับกลุ่มการค้าวัยทองกำลังถกเรื่องยาสตรีเบนโลแถวๆร้านขายโอเลี้ยง(- -*..ห๊า...)

.....คราวนี้เป็นคามิว....โดโกถึงกับต้องจิ้กยาหม่องตราถ้วยทองของซาง่ามานวดขมับบ้าง....โอ้ววว..ไหงมันกลายเป็นงี้อ๊ะ!!!

.............ท่านสง่านั่งนิ่งเงียบ....ไม่มีกะใจจะเอายาดมท่านเจ้าคุณมาจ่อจมูก........ไม่ทราบว่าเครียดมากเกินจนเส้นเลือดในสมองแตก.....หรือเข้าฌานสมาบัติไปแล้ว...-______-*

เอาน่า ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย....เดี๋ยวมิโร่มันก็จุ๊บลบให้แล้ว....คาน่อนพยายามมองโลกในแง่ดี ยังไงมิโร่ก็ให้คามิวลบตอนสีตัวเองแล้วนี่......ใช่ไหม๊..?

ชั้นไม่คิดว่ามันจะง่ายอย่างงั้นอ่ะเด่ะ...- -....ไอโอรอสทอดถอนใจยาว....พลางตีหน้าขรึมจัด...

หมายความว่าไง...?

ก็หมายความว่า...สีมันอาจจะทำให้...เอ่อ...- -....คามิวปฏิเสธมิโร่ก็ได้...อย่างสีเสื่อมรัก...หรือสีจอมโหดยังไงเงี้ย...เฮียบุญรอดพยายามเดา...แต่เดาไปเดามาก็เจอแต่ของอัปมงคลเสียอย่างนั้นอ๊ะ=[]=llll....

...........เจมินี่เซนต์ยังคงนิ่ง...

เฮ้...สง่า...นายคิดว่าไง..?ว่าแล้วเฮียรอสก็เสใบหน้าไปหาเพื่อนร่วมรุ่น...

...........

ซา~ง่า~~.......มะเร็งแด๊กสมองแล้วเหรอ=[]=~...

ใช่ที่ไหนเล่าไอ้บ๊อง~= =!....เว้ย~!....คนกะลังเค้นความคิด....ท่านเคียวโกตอบกลับมาด้วยสีหน้าบูดๆ... ก่อนทำท่าเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้........มือหนาล้วงเข้าไปควานหายาหม่องตราถ้วยทองในยาม....แต่คุ้ยไปเท่าไหร่ก็ไม่เจอ!!!!....

เขากวาดนัยน์ตาคมเข้มหันไปมองโดยรอบว่าใครคือผู้ก่อคดีโจรกรรมอุกฉกรรจ์ครั้งนี้.....และเมื่อหันไปทางโดโก...ก็เจอท่านปู่หน้าละอ่อนกำลังเอายาหม่องสุดหวงของเขานวดขมับอย่างเพลิดเพลิน....- -*.....เขาจ้องแล้วจ้องอีก...มั้น~ก็ยังไม่รู้สึกตัว.....เจ้าของใบหน้าคมถึงกับถอนหายใจแบบติดจะระอานิดๆ....ก่อนจะหันมาหาเจ้าเพื่อนร่วมรุ่นตัวดีที่นั่งสะกิดเขาอยู่เป็นนานสองนาน....พร้อมเอื้อนเอ่ยมธุวาจาอันแสนจะอ่อนหวาน

มีไร.........บุญรอด...

(ปุจฉา ...นี่น่ะเหรอมธุวาจาที่ไอ้เจ้าคนแต่งมันว่าอ่ะ=[]=lll

วิสัชนา - ....= =*....เอ่อ......อืม....มั้ง...?)

=w=lll.....ถามว่านายคิดยังไงกับเรื่องสีของคามิว.....นายว่ามันจะเป็นสียังไงเหรอ?ท่านบุญรอดจำต้องทวนคำถามอีกครั้ง

คิ้วเข้มมุ่นเข้าหากันเสียจนมันแทบจะต่อเป็นเส้นเดียว(ไวรัสคิ้วแท่ง!!!?) ....สีเทา....นายว่าสีเทาจะเป็นยังไงล่ะ? ถ้าเป็นสีเทาก็ต้องให้ความรู้สึกเย็นชา ไร้อารมณ์ใช่ไหมล่ะ?

คราวนี้ผู้ที่นั่งฟังอยู่นานอย่างท่านโดโกก็เริ่มออกความเห็น....- -*......ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ...แต่สีส้มมันเกี่ยวกับเด็กตรงไหน...แล้วยังสีทองอีกทำไมถึงต้องหัวเราะลั่นวิหารถล่มปานนั้นด้วยล่ะ?

=w=....ไปถามบริษัทผลิตสิฟ่ะ!

^ ^lll....ถามคนแต่งดีกว่าไหมอ่ะ?(....เอ่อ....ถึงจะมาถามดิชั้นก็ไม่รู้จะตอบยังไงนะคร้า^[]^lll)

ไม่สิ ถามวิสัชนาดีกว่า=[]=!!

(วิสัชนา - ...- -*...อ...อะไรเนี่ย....ชั้นไปเอี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ฟ่ะ

ปุจฉา นั่นสิวิสัชนา.......แกตอบได้ทุกเรื่องไม่ใช่เหรอ~

วิสัชนา - .............=____=lll...คำตอบของชั้นมันก็จำกัดอยู่แค่ความรู้นังคนแต่งนั่นแหละ (ชะอ้าว...))

ไปกันใหญ่แล้วพวกแกนี่=__=*....ฮึ่ยยย...ซาง่าเริ่มเอาหัวโขกฝ่ามือตัวเอง หน้าดูโทรมขึ้นเป็นกอง

....นั่นสินะ.....พวกเราจะหาคำตอบเรื่องผลของสีไปทำไม.....ไอโอรอสพึมพำ สีหน้าเหมือนใกล้ร้องไห้ในเมื่อเดี๋ยวพอคามิวฟื้นขึ้นมา............เราก็ต้องปวดหัวกับฤทธิ์ของมันอยู่แล้ว ไม่ช้าก็เร็วTT_,TT....เหอะๆๆ...

น....นั่นสินะ...ท่านผู้เฒ่าคว้าเอาท่านเจ้าคุณมาจ่อจมูก

คาน่อนเริ่มเอาหัวโขกกำแพงอย่างเอาเป็นเอาตาย....(= =***....เธอเป็น มาโซคิสต์ เหรอจ๊ะ...?)

ค...ค...ค....

เสียงร้องอย่างตกใจอย่างน่ากลัวจะกลายเป็นคนติดอ่างดังมาจากมิโร่

ค....คามิวฟื้นแล้ว=[]=!!!!!!!

.

.

.

O O...

ห๊า=[]=!!!!!!

พริบตาเดียวเหล่ากระทาชายทั้งหลายที่กระจัดกระจายอยู่รอบห้องก็ผลุบมากระจุกอยู่รอบๆโซฟาที่คามิวนอนอยู่รวดเร็วปานการเผาเฟรมของอนิเมภาคอินเฟอร์โน่(ลามแล้วเว้ยเฮ้ย=[]=!) ต่างคนก็ต่างล้อมมองกันหน้าสลอน...

คามิวลืมตาแป๋ว~ขึ้นมาด้วยสีหน้าที่ไม่มีใครคาดเดาอารมณ์ได้ถูก....ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นนั่งหลังตรงแหน่วเป็นไม้กระดาน

คามิว....คามิวฟื้นแล้ว><~~~มิโร่ไม่ว่าเปล่ามือก็เลื้อยไปกอดเอวคามิวแน่นนน...(- -*....มือไวจริงนะพ่อคู้น..สมแล้วที่เป็นคนราศีพิจิก(เหรอ))

ร่างเพรียวนั่งนิ่งสนิท....ตาเบิกกว้างแบบเอ๋อๆ.......สีหน้ายังงงๆอยู่ว่ามันเกิดไรขึ้นกันแน่วะ- -lll

.....ไม่แม้แต่จะเอาเท้ายันมือเลื้อยๆของมิโร่ออกไปด้วยซ้ำ

คามิว!!!!!พี่หลอดกระโจนข้ามากลางวง เล่นเอาเหล่าเซนต์คนอื่นๆแตกฮือออก คล้ายๆนกพิราบแถวสวนเบญฯเวลาหมาวิ่งไล่ เป็นยังไงบ้าง!!!!!!!

.........อ่า....

รู้สึกแปลกๆอะไรบ้างเปล่า!!!!ปู่โก้ยื่นหน้าเข้ามาสอดบ้าง

..........ใบหน้าที่เคยนิ่งดูเหมือนแสดงอาการตื่นตระหนกอะไรบางอย่าง ขอบตาล่างกระตุกนิดๆ

คามิว!!!! ถ้าเกิดอารมณ์อยากปล้ำใครขึ้นมา ชั้นยกมิโร่ให้นะ!!!! โอ้ย><!!!!คาน่อนเอามือกุมหัวฟูๆของตัวเองก่อนส่งสายตาเจ็บแค้นไปทางคุณพี่สุดสวาทขาดใจดิ้นผู้เพิ่งประทานมะเหงกลงกลางกะโหลกเขาไปแหม่บๆ

.....ปากเสียน่ะ- -*....สีมันไม่มีฤทธิ์ซ้ำกันหรอกท่านเคียวโกกล่าวด้วยใบหน้านิ่งเรียบ เอาล่ะ...คามิว......สีมีฤทธิ์ยังไง.....สีหน้านายดูไม่ค่อยดีเลยนะ

.....ม...ม....ไม่รู้....ร่างบนโซฟาดูเหมือนจะสั่นนิดๆ....เอ่อ...เจ้าเข้าหรือคะ- -*

ไม่รู้เหรอ....ท่านสง่าขึ้นเสียงสูง...คิ้วยิ่งทำท่าจะเชื่อมติดกันเข้าไปทุกที(ไปบำบัดอาการเหอะพี่...เดี๋ยวเป็นแบบราด้าไม่รู้ด้วยนะ=w=)

ไอโอรอสทำเสียงจึ๊กจั๊ก ยกมือขึ้นกอดอก ไม่เอาน่าคามิว~ นายต้องรู้สึกอะไรแปลกๆบ้างสิ...........อ.....เอ๋!?........................นั่น....นาย......หน้าแดงเหรอ- -*..ประโยคหลังเขาต้องย่อตัวลงพิจารณาใบหน้าของคามิวชัดๆ.....เฮ้! หน้ามันดูมีเลือดฝาดขึ้นจริงๆนั่นแหละ= =!!!

ม....ไม่รู้....เหมือน....กัน....ต....แต่ว่า....อยู่ดีๆ....เลือดมัน....ก็.....พุ่งขึ้นหน้าเฉยเลย......เอาเข้าไป คำพูดคุณเธอเริ่มขาดเป็นห้วงๆชวนให้เสียวสันหลังวาบ

เฮ้!!!! คามิว!!!! นายเป็นยังไงบ้างน่ะ!!!!! มิโร่เขย่าร่างบางแรงๆ สีหน้าดูตื่นตกใจไม่น้อยไปกว่าคนอื่นๆในห้องเลย

น้ำใสๆเริ่มเอ่อล้นขึ้นมาที่ขอบตา

ท....ทำไมต้องตวาด.....ด้วย...

ริมฝีปากบางสั่นระริก...

.....ว....เวรแล้วไง....

คามิว=[]=

ฮึก......แง~...TT[]TT...

คราวนี้เซนต์น้ำแข็งร้องไห้จ้าเหมือนเด็กอนุบาลแบบมาดกระจุย มือเรียวยกขึ้นปาดน้ำตา.....แต่มันกลับไม่ยอมหยุดไหลนี่สิ- -

.......

..........เหตุการณ์คราวนี้เล่นเอาเหล่าเซนต์ผงะถอยหลังไปสามก้าว....

..........คามิวร้องไห้....

..........คามิวร้องไห้....

..........คามิวร้องไห้....

..........คามิวร้องไห้....

..........คามิวร้องห้ายยย~~~=[]=~~~!!!!!!!

คามิวร้องไห้!ไอโอเรียร้องลั่นด้วยสีหน้าละม้ายคล้ายคนเห็นUFO

คามิวร้องไห้!ไอ้แช่มแหกปากโหยหวนลั่น

คามิวร้องไห้!ซาง่าตะโกนก่อนจะเป็นลมล้มตึงลงไป...(- -*....สงสัยไม่มียาดม)

ท่านคามิวร้องไห้~!!เฮียวกะทรุดฮวบลงกับพื้น เงยหน้าขึ้นตะโกน ท่านคามิวร้องไห้~=[]=~~~~!!!!!! พี่แกทำท่าเหมือนจะพ่นไดม่อนดัสต์ออกทางปากได้อยู่แล้ว

ที่รักร้องไห้~~TT[]TT~...มิโร่ทำท่าจะร้องไห้ตามไปอีกคน

ชั้นร้องไห้~~TT TT~...ฮึก.....โฮ~~!!!!!TT[]TT!~~!!!คามิวยิ่งน้ำตาไหลหนักขึ้นอีก หยาดน้ำไหลอาบลงมาตามแก้ม ลงไปยังปลายคาง หยดลงกับตักจนผ้าส่วนกางเกงตรงต้นขาเริ่มเปียกชื้น และเจ้าตัวก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดร้อง- -!

น้ำตาจริงๆด้วย~....ไม่ใช่ว่ามีใครเอาสายยางมาติดนะ~~!!!เซย่าอ้าปากกว้างอย่าง อึ้ง ทึ่ง เสียว ตะลึง ....โอ้แม่เจ้า~...ร้องไห้แบบหมดมาดดดด~~....

จะบ้าเรอะ= =*...ต...แต่มันก็.......เหลือจะเชื่อ...ชิริวอึกอักตอบ

มือเรียวปาดน้ำตาออกฮึก.....อึก.........ไม่เอาน่า...ทำไมไม่หยุดล่ะ....แง้=[]=~~...ก่อนจะกลับมา......แหกปากร้องไห้ต่อ....- -*....เออ...เอาเข้าไป....

โฮววววว~~ คามิ้ววววTT[]TT~......อย่าร้องไห้นะโอ๋ๆๆๆมิโร่กอดปลอบ(ดูมันได้ทีแต๊ะอั๋งใหญ่เลยนะ- -*) ปลอบไปแต่เขาเถอะ....ตัวเองอ่ะน้ำตาจะคลอแล้วนะป่องน้อย=w=~~........อินเข้าไปพ่อคุณ

ตอนนี้บรรยากาศในห้อง...มีแต่......เสียงสะอื้น....แหกปากร้อง....ความช็อค...และกลิ่นน้ำตา......(ซี้ดดดด~~....มีเลือดกับแส้อีกหน่อยนะ)(<<<- -...อะไรของมัน...)

.

ไม่....เราไม่ไหวแล้ว.........ขอพลัง...จงสถิตย์อยู่กับเจ้า.....อ้อคค...= =...ซาง่าทรุดลงอีกครั้งหลังจากพยายามตะกายขึ้นมาตามเสา แต่ก็ลงไปกองกับพื้นเรียบร้อยโรงเรียนเซนต์แล้วล่ะค่ะ

คาน่อนปราดเข้าไปหาพี่ชายพร้อมมือฉวยได้แขนข้างนึงก็พยายามฉุดกระชากลากถูกขึ้นมาซาง่า=[]=~...ไม่นะ~.....เราต้องรอด.....เราต้องรอดทั้งสองคน....เห็นแสงสว่างตรงนั้นไหม...นั่นไงทางรอดของเรา........

เอ่อ...คาน่อน.....นั่นมันหลอดไฟ...=w=ปู่โดโกเริ่มสะกิดแฝดน้องที่ดูจะสติแตกตามคุณแฝดพี่ไปแล้ว

ม่ายยยย=[]=~.....แสงสว่างแห่งเสี้ยวสุริยันห์เป็นเพียงแสงลวงรึ โลกเราจะแตกดับรึกระไร~....โอ้อาเธน่า....โปรดพาข้าไปสู่สรวงสวรรค์กับท่านด้วย~...ฉันจะบินๆไป~~...fly~fly~fly~~ขนุนน้อยกางปีกขึ้น และโผบินไปสู่โลกกว้าง...อ้า...........ไม่ใช่แล้ว= =!......เธอทำท่าเหมือนกางปีกแล้วกระพือๆนั่นแหละ แต่ดูเหมือนคนเพิ่งหลุดจากศรีธันยามากกว่า=w=

ท่านผู้เฒ่าในร่างหนุ่มวัยกระเตาะชักสีหน้าเหยเก ....ม...มันบ้าไปแล้ว- -*

สงสัยเจมินี่จะเป็นพวกแพ้น้ำตาร่างสูงของโกลด์เซนต์เซจิทาเรียสเปรยขึ้นมาลอยๆ ก่อนจะกระตุกมือยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับๆ ....แหม...กระซิกๆTTwTT~...ชั้นคงต้องร้องไห้บ่อยๆซะแล้ว~

จะบ้ากันไปอีกนานไหมวะห๊ะ=[]=!!! เส้นอารมณ์ขาดผึ่ง! แมวน้อยเริ่มตะโกนโหวกเหวกไปทั่วห้อง....โดยมีBGเป็นคามิวกับมิโร่ที่สะอื้นกอดกันกลม

.....เสียงร้องไห้...ว่ากันว่าเป็นคลื่นเสียงพิเศษ.......จะสร้างความตึงเครียดให้ผู้อยู่รอบข้าง...จะบ้ากันไปหมดแบบนี้ก็ไม่แปลก.....

หลวงพี่หัวทองกล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งราบเรียบดุจผืนทะเลสาบในค่ำคืนอันสงัด...

..ช่างขัดกับบรรยากาศไฮยีน่าแตกรังรอบข้างสิ้นดี...=w=...

พี่รอสเริ่มยกมือขึ้นลูบปลายคาง อืม....จริงสินะ...เครียดมากๆก็กดดันแล้วก็จะพากันสติแตกไปทีละคน....ยิ่งไม่นานมานี้มีข่าวพี่เลี้ยงทุบเด็กร้องไห้เข้าโรงพยาบาลไปแล้วด้วย(แล้วพี่แกรู้ได้ไงเนี่ย...อยู่กรีซไม่ใช่เรอะ= =!?)นัยน์ตาสีเข้มกวาดมองไปรอบ ......คงต้อง.....ทำอะไรซักอย่าง.......

เธอเป็นเหมือนส่วนหนึ่งของฉัน~...เป็นความฝันส่วนหนึ่งของฉัน~~....มีกันและกันไม่ว่าจะนานเท่าไหร่~...เสียงครวญเพลงด้วยน้ำเสียงหลอนๆดังมาจากทางแฝดน้องขนุนผู้นั่งกอดร่างพี่ชายที่กำลังจะกลายเป็นแสง(ผิดเรื่องแล้ว= =!!!) เอ้ย!!!....ที่วิญญาณใกล้จะหลุดออกจากร่างเข้าไปทุกที เอนไปๆมาๆคล้ายๆกล่อมเด็กนอน(ด้วยเพลงแบบนี้เนี่ยนะ= =~..)

ไม่งั้นพวกแฝดมันต้องวิกลจริตกันไปก่อนแน่=w=lll

น....นั่นสินะ...ความจริงตอนนี้ก็จิตหลุดไปเรียบร้อยแล้วนี่หว่า

เฮียแกใช้ขายาวๆสาวไปหามิโร่ซึ่งยังคงกอดคามิวร้องไห้ไปตามกัน....ไม่มีทีท่าว่าจะปล่อย....(อะนะ...พอเข้าใจ.......โอกาสแบบนี้มันมีน้อย) พร้อมยกมือขึ้นสะกิดบ่าเจ้าแมงป่องหวงไหเบาๆ ....เฮ้....มิโร่= =*...รู้ฤทธิ์สีแล้ว.......รีบๆลบสิ...นายอยาก(!?)อยู่แล้วไม่ใช่เรอะ...

ไอ้ป่องเริ่มรู้สึกตัว ได้สติสัมปชัญญะกลับมา ชะอ้าว...จริงด้วยแหมลืม=w=....จูบปุ้บก็หยุดร้องไห้สินะ หึหึ(หน้าเริ่มหื่ลออก) มามะที่รัก^ ^....เดี๋ยวจะลบสีให้เองน้า~

ว่าแล้วพี่ป่องแกก็โน้มใบหน้าเข้าไปแบบไม่พูดพล่ามทำเพลงอะไรทั้งสิ้น...

อย่างแน่วแน่สุดๆ!

หากแต่ว่า....

ฮึก...หยาดน้ำใสเอ่อล้นทะลักมากยิ่งขึ้นราวเขื่อนน้ำตาระเบิดถล่ม = =!... ....นาย...จะทำอะไรของนายน่ะTT[]TT...โฮวววว~~....

ฟ้าวว~......โครม!!!

ราวกับมีวัตถุไม่ระบุนามลอยคว้างมาตีเข้ากลางแสกหน้า..(อาจจะเป็น...พลองมือ...ที่ชากะใช้ตอนพยายามจะทำลายกำแพงอาดูร(ฮา...))

...ชายหนุ่มผู้กำลังออกอาการหื่นได้ที่กลับชะงักหน้าหงายจนแทบจะสะพานโค้งลงไปกับพื้น.....

............โอ้ววว....ท่าไม้ตายในตำนาน...

........เคล็ดวิชาบีบน้ำตาสยบเสือป่า!!!(?).....

(ซึ่งในทีนี้ไม่ต้องบีบ....มันทะลักออกมาเอง)

ไม่....ทำไมได้TT TT...

อืม......ห๊า!!=[]=!!!!นายว่าอะไรนะมิโร่!!!!!!เฮียจิตเริ่มโวยละครับท่าน

...ฮือออ...ก็ดูหน้าคามิวเขาสิว่าไปพลางเจ้าตัวก็ตะกายขึ้นมาอีกครั้ง เก๊กมาดพระเอกสุดฤทธิ์ พร้อมเชยใบหน้ามนขึ้นมาให้ได้เห็นกันชัดๆ...ทั้งใบหน้าแดงเถือก น้ำตาไหลอาบ ตาก็ช้ำไปหมด ......น่าสงสารออกขนาดนี้...จูบเข้าไปอีกมันก็ยิ่งทำร้ายจิตใจTT TT...ไม่...พระเอกทำไมได้~....ทำไม่ด้ายยยยยTT[]TT~~!!!!!!ว่าพลางพี่แกก็กลับไปกอดคามิวร้องคร่ำครวญโหยหวนต่อ...

ฮือออ...มิโร่TT TT.......น้ำตามันไม่หยุดอ่ะ...

ไม่เป็นไรคามิวTT[]TT~....ชั้นจะคอยซับน้ำตาให้นายเอง

......เอาเข้าไปไอ้สองคนนี้....

....โอยยย......จะเป็นลม= =...ท่านโดโกเริ่มรู้สึกโหวงๆ....เขายกมือขึ้นตบหน้าผากตนเองก่อนจะล้วงยาดมขึ้นมาสูดแก้อาการวิงเวียน

ข้างฝ่ายคุณพี่บุญรอดก็ทำท่าจะหน้ามืดขึ้นมาเสียเฉยๆ=lllllllll=....แล้วเป็นอีแบบนี้.......จะไห้ทำไงละเนี่ย....

คามิวร้องไห้...มิโร่ก็ไม่ยอมลบ...

มิโร่ไม่ยอมลบ....คามิวก็จะยังร้องไห้....

..............

...............คิดๆไป...ชักอยากจะร้องไห้ตามไอ้พวกนี้ไปซะแล้วTT TT

*****************************

ค่ะ.....^ ^....

อัพค่ะ....อัพแล้ว....(ตกใจตัวเองนิดๆ)

เอาล่ะ~....หลังจากผ่านสีหนักๆอย่างสีม่วง(ซึ่งกลายเป็นมหากาพย์= =lll)ไปแล้ว....เราก็มาเพลินเพลินกับสีเบาๆอย่างสีเทาบ้างนะคะ..........

..................

......................ว่าแต่ไอ้สีบ่อน้ำตาแตกนี่มันเบาเรอะ=w=!!!!!!...

ความจริงตอนแรกกะลบความทรงจำ แต่วี่กลัวมันจะน้ำเน่า+ซ้ำของคนอื่นมากเกินไป อีกอย่างนานๆทีคามิวจะได้หลุดโหมดกับเค้าบ้าง(= =lll....ความวิปลาสของเอ็งล้วนๆเลยสินะ) ก็เลย....กลายเป็นแบบนี้ไป=w=...

ความจริงคู่มี่มิวน่าจะลบง่ายนะ....แต่ก็ดูจะไม่ค่อยง่ายซะแล้ว= =*....(แน่ละ...ลบง่ายเกินไปก็น่าเบื่อแย่สิ)

ปล.ไดอาเรียกำลังปั่นย้อนหลังอยู่ค่ะ=w=...

ปล.2อัพแว้วววว อัพแว้ววTTwTT......ถึงไม่ค่อยยาวแต่ก็อัพนะคร้า~....สั้นๆแบบนี้แหละ อ่านแล้วไม่ทรมาณ

ปล.3 คงไม่มีสีหนักๆยาวๆเหมือนสีม่วงอีกแล้วล่ะค่า^ ^....เหอๆๆ...เสียใจกันไหมเนี่ย!?(แต่สีบู๊ๆโหดๆคาดว่าจะมี...กร้ากกก..)

7.7 อุบัติเหตุ

ณ ลานหินหน้ารูปปั้นอาเธน่า

ฮ้าวววววว=[]=~....โอ้ยยย...ง่วงว่ะ....ไอแช่มอ้าปากกว้างแถมหาววอดๆอย่างไร้มารยาทผู้ดี....นัยน์ตาปรือจนใกล้ปิด.......ชามข้าวต้มในมือก็ใกล้จะหกมิหกแหล่อย่างน่าหวาดเสียว...

ช่วยไม่ได้....ก็ไม่ได้นอนกันทั้งคืนเลยนี่นา...=___=lllไอโอเรียบ่นอุบอิบด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยเครื่องหมาย- พร้อมกับใช้ช้อนในมือเขี่ยข้าวต้มด้วยสีหน้าละเหี่ยใจ........นี่กะใจจะไม่มีอาหารดีๆให้กินเลยรึไงเนี้ย=__,=lll วันๆให้กินแต่ข้าวต้มๆๆ...หน้าจะเป็นข้าวต้มอยู่แล้ว....

ป้าบ!!!!....ฝ่ามือรุนแรงซัดเข้าให้กลางหลังน้องเรียเต็มรัก....แน่ล่ะว่าคนที่ทำแบบนี้มันก็มีแค่คนเดียว- -lll

^[]^~....แหมมม เรียน้องร้ากก......เรารอดออกมาจากกระทิงม่วงได้ก็ต้องทำตัวสดใสกันหน่อยซี~~ใบหน้ายิ้มแฉ่งถึงใบหูของคุณพี่รอสยื่นเสนอข้ามาจนเรียแทบจะผงะหงายหลังตึง....ยังดีที่ยันตัวไว้ได้ซะก่อนน่ะนะ.......ไม่งั้นมาดที่แทบไม่เหลือของเขาได้ลดหดหายแบบไม่ทิ้งแม้แต่เงาเป็นแน่แท้...= =

โกลด์เซนต์แห่งราศีสิงห์พยายามกลบเกลื่อนสีหน้าตื่นๆ ปากแมวๆก็ว่าสวนกลับเข้าให้ใครมันจะไปสดใสอย่างพี่ล่ะ.....ผมไม่ใช่พวกหากินกลางคืนอย่างพี่นี่...=___=~...ได้ข่าวว่าออกไปเดินเล่นวิหารคนอื่นตอนค่ำมืดดึกดื่นทุกทีนี่นาพี่ครับ...= =+++ไอโอเรียพยายามเหยียดริมฝีปากออกเป็นรอยยิ้ม.....แต่เท่าที่สังเกตมันเหมือนแสยะแยกเขี้ยวขู่ฟ่อมากกว่า...= =lll

ฉึก!!!!!

ถ้อยคำที่น้องบุญเลี้ยงสวนพี่บุญรอด กลับพุ่งเฉี่ยวหัวคุณพี่ไปแทงฉึกเข้ากลางใจดำคนๆหนึ่งเข้าอย่างจัง...

คนที่สะดุ้งจริงๆน่ะ ไม่ใช่ไอโอรอสหรอก...ชูร่าที่นั่งอยู่ห่างไปอีกตะหาก.....

......ซวยแล้ว.....ใครมันปากโป้งฟ่ะ= =++.....

ชูร่าสอดส่ายสายตาหาตัวการ ก่อนจะไปป้ะเข้ากับนังตี้ที่มันนั่งกลั้นหัวเราะก้ากๆๆ พอเห็นเขาหันไปก็รีบสะบัดหน้าหนีทำไมรู้ไม่ชี้เฉยเลย.....

.......อ้อ...ไอ้ตี้นี่เองตัวการ...ฮึ่มมมๆๆ...=_,=lll.......ได้ข่าวว่ามันซื้อกล้องดูดาวมาใหม่ก็เพราะเรื่องนี้นี่เอง....หึหึหึหึ.......

.....เอาเท้อออ....ถือว่าสยบไอ้อังเดรได้ชั้นจะยกให้หนนึง.......แต่ถ้ามีข่าวบัดสีแพร่ออกไปอีกรอบล่ะก็นะ...=___=+++.....

ถึงรังสีอำมหิตจากแพะน้อยมันจิ้มจึ้กๆๆๆเหมือนเหล็กเจาะน้ำแข็งอยู่อย่างนั้น....แต่ตีตี้ก็ยังนั่งอมยิ้มขำก้ากในใจต่อไป....= =....แน่ล่ะหัวเราะออกมาไม่ได้อยู่แล้ว เดี๋ยวถ้าอ้าปากกว้างขนาดนั้นหมดสวยกันพอดี=3=~~

เออ...ใช่....อโฟรดิเต้.....ไอ้กระสุนบาซูก้ายาสลบยักษ์ของนายนี่ คิดว่าจะทำให้อังเดรมันสลบไปนานเท่าไหร่?ซาง่าจู่ๆก็หันไปถามคนที่กลั้นหัวเราะเป็นบ้าเป็นหลังอยู่อีกทาง เล่นเอาตี้สะดุ้ง= =!!! ก่อนรีบปรับอารมณ์ของตัวเองให้อยู่ในสภาพปกติ

ก็....ยาสลบประมาณฆ่าช้างซักโขลงได้....^ ^+++คำตอบที่ตีกลับมาพร้อมรอยยิ้มแสยะ เล่นเอาผู้ถามและผู้คนในแถบนั้นถึงกับหน้าซีดเผือดเหมือนวิญญาณที่กำลังจะถูกดูดลงเซกิชิกิ....ฆ่าช้างได้ทั้งโขลง=[]=~~~!!!!!

เมื่อเห็นสีหน้าแต่ละคนมันชวนให้ฝันร้ายไปเจ็ดวันเจ็ดคืน อโฟรดิเต้ชักรู้สึกแหม่งๆเลยต้องต่อคำพูดให้จบประโยค แต่ว่าอันเดบารันมันถึกเกินขนาด สี่ห้าวันก็ฟื้นมั้ง^[]^~เธอพูดพร้อมหัวเราะ แหะ แหะ แหะ.....แล้วคว้าตลับแป้งขึ้นมาผัดหน้าตัวเองเมื่อเห็นว่าสีหน้าซาง่าเริ่มมีเลือดฝาดขึ้นมาบ้างแล้ว

สรุปก็คือ....ตอนนี้ต้องให้อังเดรมันสลบอย่างนี้ไปก่อนสินะ...=__=lll..เรียกล่าวลอยๆ มือจับช้อนจิ้มๆข้าวที่ต้มจนเละในชามเล่น

มูยกชาขึ้นซด....ก่อนกวาดนัยน์ตาคู่หวานไปรอบๆอย่างพินิจพิจารณา ว่าแต่นี่ศพอังเดรล่ะอยู่ไหน?....ชั้นฟื้นขึ้นมาก็เห็นแต่กลีบกุหลาบ...แกะน้อยไม่ว่าเปล่ากลับหันซ้ายหันขวาพยายามสอดส่ายสายตา......(<<<ว่าแต่กลัวเค้าแล้วจะไปมองหาทำไมน้า= =~~...)

.....กึก....

คาน่อน...ซาง่า...รอส...ปู่.....ชะงักไปนิส หันไปสบตาสื่อภาษาใจกันอย่างมีความหมาย= =+....ก่อนจะก้มหน้าก้มตาซดข้าวต้มต่ออย่างเมามันส์....=[]=

พี่....ไหงมองหน้ากันงั้นอ้ะ...ไอโอเรียเริ่มสะกิด แต่ไอโอรอสก็ยังซดข้าวต้มต่อไป...- -lll....เอ่อ....ไม่ทราบเกิดอะไรขึ้นเคอะ...?

คาน่อนเห็นสีหน้างุนงงสงสัยของแต่ละคนก็มุ่นหัวคิ้วลงเล็กน้อย...เบ้ริมฝีปากออกเหมือนไม่ค่อยเต็มใจจะบอก มัน.....ก็.......อยู่ในที่ที่มันสมควรจะอยู่...

จบประโยคคุณท่านก็ยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดน้ำซุปที่ติดอยู่มุมปากออกอย่างมักง่าย...= =....กะใจจะไม่หาผ้าอะไรมาเช็ดหน่อยเร้อ~...

ที่วิหารวัวทองของมันน่ะ....

**********************************************

...ย้อนเวลาไปเมื่อเช้า.....ช่วงเวลาขณะอังเดรเพิ่งดับ....

ณ.....วิหารวัวทอง...

ที่.....ห้องเก็บของ...= =lll....ห้องขังเจ้าเก่า....

ไก่ย่างตัวน้อย...นอนคลุกฝุ่นกับพื้นอย่างเดียวดาย....

.......ไม่มีใครเป็นเพื่อน...ไม่มีข้าว...ไม่มีน้ำ....โทรม...สกปรก...โสโครก...น่าอนาถ...น่าเวทนา....(เฮ่ย...พอๆๆ....= =..)

............นี่กะใจจะไม่มีใครมาจูบชั้นเลยเหรอ....TT[]TT~.....แง้~~....ม่ายยยยย อยู่ในนี้จะตายอยู่แล้ววว .....

...............ชุนน้องพี่อยู่ไหน....ช่วยพี่ด้วยยยยย~~......

ถึงคิดไปก็ไร้ค่า....ไม่มีใครได้ยิน...ถึงได้ยินก็ไม่คิดสนใจ!....และไม่ว่ายังไงเขาก็ส่งเสียงไม่ได้= =!!! เพราะปากมันโดนก้อนหินยัดอยู่อะเซ้~!!!!...แถมยังพันสายสิญจน์ทับอีกชั้น!!! จะคายก็คายไม่ได้!!!! อ้าคคคคคค=[]=~ ทำไมถึงต้องเกิดมาชะตาอับโชคแบบนี้~~...

แอ้ดดดด~~....

เสียงประตูแง้มเปิดเรียกกำลังใจจากอิคคิได้เป็นอย่างดีทีเดียว....

....ชุ้นนน~~!!!!!! ชุนน้องรัก~! จะมาช่วยพี่แล้วเหรอTT[]TT~~!!!!!!!!...

โครมมมม~~!!!!!!!!

แต่แล้วความหวังที่เพิ่งจะก่อตัวขึ้นไม่กี่วิก็ต้องดับวูบลงแบบไม่เหลือแม้แต่เศษเถ้าธุลี.........เมื่อมองไปตรงหน้าประตูมันกลับเป็นไอ้คาน่อนตัวซวยเจ้าเก่า แล้วแถมที่มันโยนโครมลงมาก็เป็นอังเดรที่มีแผลน่าสยดสยองเต็มตัว= =!!!!!!!!!....โดยเฉพาะตรงหัวนี่ตกสะเก็ดอย่างน่าวิ่งโกยแน่บไปเอริเชี่ยนเป็นที่สุด= =!!!!!!!...

อื้อๆๆๆ...O__O~!!!พี่ไก่ตกใจหน้าตาตื่น พร้อมกับ....พยายาม กระดึ้บๆๆๆ= =... ด้วยในสภาพที่ตัวเองถูกมัดมือมัดเท้าแถมเอาก้อนหินอุดปากอยู่นั้น ให้ออกไปได้ไกลจากศพอันเด(ยังไม่ตายไม่ใช่เรอะ=[]=!!!!!!)ให้มากที่สุด เท่าที่จะทำได้ในสภาพน่าอนาถเช่นนั้น......

......ม้ายยยยย~~ นี่มันอาร้ายยยยTT[]TT~มันเกิดโศกนาฏกรรมอะไรขึ้นนน~~~~!!!!!!......

....อิคคิ....ฝากดูน้องใหม่ด้วยนะ.....-__-+...ซาง่าโผล่หัวขึ้นมากล่าวด้วยใบหน้าเรียบๆ....มือโบกน้อยๆราวกล่าวคำอำลา

อื้อๆๆๆ อู้ๆๆๆ>< -----------!!!!!!! อิคคิพยายามดิ้นสุดแรงเกิด...ไม่...ม้ายยยยย ทำไมถึงต้องเป็นอันเดบารันในสภาพแบบนี้ด้วย~~!!!!!!

.......แสดงว่าตอนที่อยู่ข้างนอกนั่นมันต้องโดนสีที่ฤทธิ์รุนแรงขั้นต้องรุมสังหารหมู่ชัวร์!!!!!!!...

...............แล้วถ้ามันฟื้นขึ้นมาชั้นจะทำยังง้ายยยยย=[]=~~!!!!!!!!.....

ไม่มีอะไรก็ลาละนะ^ ^~~....คาน่อนกล่าวลาพร้อมรอยยิ้มหวาน(ออกแนวชั่วร้าย....)ก่อนจะเหวี่ยงประตูปิดลงแบบไร้ความเมตตาธรรมค้ำจุนโลก....

......ทิ้งความซวยไว้กับอิคคิผู้น่าสงสาร....= =......

*************************************************

(กลับมาที่ปัจจุบัน)

ไม่ว่ายังไงก็เถอะ....อันเดบารันไม่อยู่ตอนนี้นั่นแหละดีที่สุดแล้วคามิวตัดบท....ไม่ค่อยอยากจะคุยเรื่องความน่าสะพรึงกลัวของเมื่อวานนี้หรอกนะ= =....มันน่ากลัวววว~~~....

น่านนนน...สินะ....มิโร่เสริมสุดที่รักของตน ว่าแต่ ชั้นสงสัยจะถามมานานแล้วอโฟร.....ไอ้....ไอ้ปืนยาสลบยักษ์ของนายนี่...=[]=llll....มายังไงน่ะ...

หมายถึงsuper royal sleepy rose น่ะเหรอ...=3=~~โฮๆๆ...

เออๆ...นั่นแหละๆ...ป่องน้อยกล่าวปัดๆ....= =....ใครจะไปจำชื่อได้ฟ่ะ คุณเธอตั้งอลังการตายชัก

ฮุๆๆๆ^ ^~~....ตีตี้แสยะเรียวปากหัวเราะยิ้มๆ พอดีว่าไม่กี่ปีก่อนนังซาง่ามันเอาหนังเรนเจอร์มาไซโคอยู๋พักหนึ่ง เห็นมีปืนอะไรไม่รู้ใหญ่อลังการเลยอยากทำมั่ง แล้วก็มะรุมมะตุ้มอยู่กับปืนนี้จนลืมโบ๊ะหน้าไปหลายเดือน......แต่ก็ไม่ได้ใช้อะไรจนถึงตอนนี้ก็เพราะไม่มีลูกมือมาช่วยแบกตอนจะยิงอะนะ^[]^~~....โฮะๆๆๆๆ....กะจะเอามาถล่มนังชุนตอนมาบุกวิหารซะหน่อยเลยอด...

เมื่อได้ยินเช่นนั้นใบหน้างามๆของบรอนซ์เซนต์คนสวยผู้ถูกกล่าวถึงก็ซีดเผือดเป็นกระดาษขาวไปในทันใด....แหงมล่ะ....เกิดโดนปืนกุหลาบยักษ์นั่นเข้าไปเขาไม่รอดมาผจญกับสีวิปริตอยู่ตรงนี้ร้อกกกกกTT TT~...ส่วนเฮียวกะก็ถึงกับสะอึก เมื่อนึกถึงสภาพชุนนอนหลับปุ๋บพร้อมมีกลีบกุหลายโปรยปราย....

.......ถึงจะไม่อยากให้เป็น...แต่เอาเข้าจริงชุนที่มีกุหลาบล้อมรอบก็น่ารักไม่หยอก.....

.................กรรม.....แล้วนี่เรามานั่งคิดอะไรเตลิดเปิดเปิงอยู่ตรงนี้=[]=!!!!!....

ว่าแล้วเซนต์ซิกนัสก็สะบัดๆๆหัวทองๆ ขับไล่ความคิดอกุศลออกไป= =!....อ้าคคคคคค~~~!!!!!!.....ม่ายยยยยย....นี่เราเริ่มจะคิดอะไรไม่เป็นเรื่องแล้ว~~....

ส่วนกระสุนปืนชั้นก็เอากุหลาบพิษที่ปลูกอยู่ระหว่างวิหารชั้นกับวิหารเคียวโกเอามาตากแห้งบดผงอัดเม็ดพร้อมอัดยาสลบอัดผงเข้าไปด้วย...โฮๆๆๆ...ฤทธิ์มันถึงได้รุนแรงยังไงล่ะ^[]^~...แต่ก็คงจะใช้มันไม่ได้แล้วล่ะ กระสุนชั้นก็ทำออกมานัดเดียวกะว่าใช้โป้งเดียวจบ=3=~....ก็นะยะ จะให้เอากุหลาบหลายร้อยดอกมาผึ่งตากแดดแล้วบดนี้มันก็ยุ่งยากน่าดูเลยใช่ไหมล่ะ

.....โห....ตี้.....

........ความพยายามช่างสูงส่ง= =~.....

เฮ้อออ...ไม่ว่ายังไง....เรื่องของสีม่วงมันก็จบไปแล้ว...เราก็สมควรจะลืมๆสิ่งที่เป็นเสนียดความทรงจำไปซะ...=*=...ซาง่ากล่าวพร้อมคิ้วที่ขมวดผูกเป็นโบว์ตามปกติสุขของพี่ท่าน(ท่านขมวดคิ้วตลอดทั้งปีล่ะเค่อะ..)

คาน่อนหันใบหน้าปรือๆไปหาท่านพี่.....จ้องไปด้วยนัยน์ตาขวางๆ...

......พี่....=*=.....อย่าไปบอกคนอื่นเลย....ตัวเองจะลืมได้รึเปล่า....ไอ้ตอนที่โดนอังเดรจับจะเขมือบน่ะ...

.........ผมมั่นใจว่าพี่คงจะลืมไม่ลงไปตลอดชีวิตอันไร้โชค.....

....แต่ก็...นะ....=*=..........ไม่ไปรื้อฟื้นความอัปมงคลนั่นล่ะดีที่สุด...

........ตะกอนมันก็อุตส่าห์ตกลงมาแล้ว...จะไปกวนให้มันขุ่นทำไมกัน.....?...

....อืม.....ใช่................เราสมควรจะลืมลงไปซะ....=3=.....ใช่ไหมมู^ ^...ท่านผู้เฒ่าได้ทีหันไปถามศิษย์ภรรยา(?)ตนเอง พร้อมฉีกยิ้มแป้น.......

.....ในความเห็นของแกะทุกตัว....มันจะตระหนักขึ้นมาในสมองโดยอัตโนมัติว่า.....

........ไอ้หน้าแบบนี้มันชวนคันเท้า...ยิบ..ยิบ....=___,=*....

เอ...แต่ว่า.....เราลืมอะไรไปรึเปล่าเอ่ย^ ^~~...ท่านโดโหแสยะปากหัวเราะ เหอะๆๆ......ก่อนจะคว้าสิ่งของในย่ามของตนออกมา....

.......กล่องไม้สลักลายงดงาม.....เคลือบเป็นเงาวาว.....

................กล่องที่กระแทกหัวใจของเซนต์ทุกคนในที่นั้นลงไปกองที่ตาตุ่ม.....

.....................กล่องที่....ทั้งเคะและเมะ.....อยากจะเหวี่ยงมันไปให้ไกลสุดขอบฟ้า.......

ท่านผู้เฒ่า=[]=!!!!!!!! ท่าน!!!! ท่าน.....ท่านยังจะเล่นไอ้....ไอ้ ไอ้สีวิปริตผิดเพศนี่อีกเหรอ=[]=!!!!!!!!!!!!!!!...ไอโอเรียลุกพรวดขึ้นร้องลั่นพร้อมชี้นิ้วไปที่ไอ้กล่องมหาภัยตรงหน้าด้วยนิ้วมือที่สั่นระริก...

อ้าว....แน่นอน ลูกผู้ชายทำอะไรต้องทำให้ถึงที่สุดเซ่>[]<!!!ปู่โก้ไม่วายอุดมการณ์แบบไร้เหตุผลตามเคย

มิโร่ชักสีหน้าผะอืดผะอมก่อนหันไปกระซิบน้ำเสียงจริงจัง ท่านไม่กลัวรึไงว่ามันจะมีสีแบบสีม่วงอีก...?

ไม่กลัว= =!!!!!...

ห๊า~~!!!!!

ก็เรามีตัวโมเอะในสายตาสายพันธุ์ม่วงอยู่ตรงนี้ตั้งสองตัวจะเอาอะไรอีกเล้า^___,^!!!!!!...ผู้เฒ่าชาวจีนไม่ว่าเปล่าคว้าสองแฝดสง่า&ขนุนมากอดคอสองข้าง โดยที่ไอ้สองตัวที่โดนเกี่ยวมาก็ยังงงๆอยู่ ซาง่าขมวดคิ้วค้างอ้าปากจะด่าแต่เสียงไม่ออก ส่วนคาน่อนโซ้ยข้าวต้มค้างยังมีเม็ดข้าวขาวๆติดอยู่ที่ริมฝีปากอยู่เลย= =...(อะจร้าย.....ให้ราด้าเช็ดให้ไหมเคอะ...=w=~...แผล่บๆ../me หน้าหื่ลเต็มที่)

.........เมื่อตะกี้ท่านว่าอะไรนะครับ...= =...ซาง่าพยายามคุมหัวคิ้วไม่ให้กระตุก...

โมเอะนี่ใช่โมเอะคอสโม่(เผาผลาญคอสโม่)อ๊ะป่าว...=3=lll...คาน่อนเกาหัวงงๆ...

ไม่ได้=[]=!!!!! จัส เซย์ โน!!!!!...รอสยกแขนขึ้นไขว้เป็นตัวกากบาท(มีเสียงแอ่ดดดด....เป็นแบ็คกราวน์) พร้อมสะบัดใบหน้าไปมา

มุมปากท่านปู่ถึงกับตกไปสองระดับ อะไรกันไอโอรอส....

ไม่ได้><!!!!!....ห้ามเอาซาง่าไปทำอย่างนั้นสิ คาน่อนคนเดียวก็พอ อย่ามายุ่งกะซาง่า~~!!!!...พี่ท่านก็โวยวายไปโน่น

น้อยๆหน่อยไอ้รอสชั้นไปเกี่ยวข้องดองเป็นญาติกับแกรึไงกัน=[]=~~...ท่านเคียวโกแยะเขี้ยวคำราม ส่วนขนุนคุงยังคงมึนตึ้บ......ตกลงเขาจะเผาผลาญอะไรกันเหรอ= =lll

พรวด!!!....จู่ๆมูก็ผลุนผันลุกขึ้นกลางวง

รอส=[]=!!!! ชั้นไม่นึกเลยว่านายจะเป็นคนแบบนี้!!!!!!แกะได้ทีชี้หน้าด่าฉอด....รอสก็งงสิ.......นี่ทำไมแกะด่าชั้น=[]=lll...

นายมันสกปรก! หลายใจ! ไร้ความซื่อสัตย์ที่สุด! เจ้าชู้! วิปริต! นายได้ชูร่าแล้วยังไม่พอใจเหรอ!(ชูร่าสำลักข้าวต้มไอค่อกแค่ก) ยังไม่พอรึไง! ไม่คิดเรอะว่าชูร่าเขาเสี.......อุ้บ!!พอมาถึงกลางประโยคชูร่าก็ถึงกับเบิ่งตากว้างแล้วโดดมาตะครุบปากเจ้าแกะที่เขาเคยไปปรับทุกข์ด้วยทันที= =!...นี่ตกลงว่านังตี้คนเดียวยังปากโป้งไม่พอใช่ม้ายยยยยยยยยยยย~~~!!!!!!!...

....ส่วนไอ้เจ้าคนอื่นๆที่ได้ยินคำด่าขอวมูมาโดยตลอดก็หันไปหาชูร่ากันอย่างพร้อมเพรียง...

คงเพราะไอ้ประโยค ได้ชูร่าแล้วยังไม่พอใจ นั่นแหละ...

......ได้กันแล้ว=[]=lll.......

.........ได้กันแล้ว....

(จิ้นเตลิดเปิดเปิงไปเอริเชี่ยนแล้วเค่อะ....)

ชูร่าปล่อยช้านนนน!!! ชั้นจะด่ามันต่อ ไอ้คนเจ้าชู้แบบนี้มันต้องแฉให้หมดว่ามันทำอะไรนายไว้บ้าง อุ้บ!!..มูที่อ้าปากออกมาฉอดต่อได้ก็ต้องโดนชูร่าเอากำปั้นยัดปากอีกแล้ว.....= =....

ก็ดูที่มันพูดสิ.....ทำอะไรไว้บ้าง!!!!...

หมับ!.....

ชากะคว้าตัวมู...มัดประคำแน่นๆ...ก่อนจะลากร่างบางครูดไปกับพื้น....(ระวังจะช้ำในนะท่าน....เดี๋ยวกินไม่อร่อย....ชะอุ่ย=3=...)

.....มันแค่ห่วงใยในสิทธิเคะน่ะ.....= =.......เดี๋ยวขอตัวไปปิดปากมันก่อน......ว่าแล้วหลวงพี่ก็ลากแกะน้อยที่ดิ้นกระแด่วๆเป็นกระดี่แล้งน้ำไปตามบันได....หายลับไปในวิหารอาเทน่า.....(= =!!!...เฮ่ย!!!!...สถานที่ศักดิ์สิทธิ์นะนั่น!!!!!)

.....ไอ้คู่นี้มันก็....นะ.........เหมือนทุกที.....

ทีนี้ทุกคนก็หันไปโฟกัสกันที่ชูร่าอย่างเต็มที่....

.....แพะน้อยก็ทำอะไรไปไม่ได้มากกว่า...นั่งนิ่ง....ก้มหน้า......และ....เงียบ.......

.......................................

.........................

................

...........เป่าสากกันไปประมาณสิบวิ........

เอาล่ะ พอกันทีกับประเด็นอื้อฉาว.....กลับมาที่ปัจจุบัน....มือกร้านขยับปลดสลักกล่อง พร้อมแง้มฝาเปิดออกกว้าง เผยให้เห็นขวดสีขนาดประมาณขวดสีโปสเตอร์ธรรมดาวางเรียงกันอยู่อย่างสวยงาม....

......ถึงจะสวยอย่างไร.....ในสายตาเหล่าเซนต์...ขวดสีน้อยๆเหล่านี้กลับเป็นดั่งปิศาจ.....

สีโปรดสีอะไรกันบ้างเอ่ย^ ^......? หลานๆทั้งหลาย~~...

********************************************

.....ทำไม่ถึงต้องทำกับปูแบบนี้ด้วยยยยย=[]=~~~....ไม่เข้าจ้ายยยยยยย~~~!!!!!!....

เดธมาสค์ส่งเสียงร้องโหวกเหวกโวยวายอย่างเสียขวัญ....

ก็ในตอนนี้= =!!!!!! เขาถูกมัดมือมันเท้าไว้กับเก้าอี้!!!!!! ทำอะไรไม่ได้เลยน่ะสิ~~~!!!!!!!...

............สังคมช่างโหดร้ายกับปูจริงๆ...TT TT....ฮืออออ....

ไม่ต้องโวยวายมากน่ะ= =!!!.....เอา รอส...สง่า....มาช่วยกันคิดหน่อยว่าสีไหนมันจะเสี่ยงน้อยที่สุด...คิดว่าสีไหนที่มันจะอันตรายน้อยที่สุดน่ะ...

อืม...ตอนนี้ก็เหลือสี...แดง..เหลือง...เขียว...ฟ้า...ดำ...เทา...เงิน...น้ำตาล.........พวกสีสดๆอย่างแดง เหลือง เขียว ฟ้า....ไม่ค่อยน่าไว้ใจเลยนะชั้นว่า...= =..ซาง่ากล่าวอย่างครุ่นคิด แต่สีประเภทแววๆอย่างเงินนี่ก็ใช่ว่าจะน่าป้ายน่ะ

นายว่าอย่างนั้นก็มุมมองของนาย....ชั้นว่าสีดำเนี่ยน่ากลัว...=____=พี่รอสเปรย ส่วนสีน้ำตาลก็ไม่เอาหรอก.....

ปู่โดโกร้องถามทันควัน อ้าว...ทำไมล่ะ...?

ก็จะเก็บเอาไว้ป้ายปู่ไง...^ ^~...สีน้ำตาลมันดูแก่ๆเหมือนปู่ดี...

ป้าบ!!!!....ไม่ทันขาดคำพี่รอสก็โดนเข้าไปหนึ่งบาทาเต็มๆ...

เออ....ข้าเข้าใจในความหวังดีของเจ้าดีไอ้หนู.....แต่กองไว้ตรงนั้นเหอะ...= =...

อ่า~~~.....สรุปว่า....ก็เหลือแค่สีเทาใช่ไหมล่ะ.....?ท่านสง่ารีบตัดบทก่อนจะเกิดสงครามย่อยๆขึ้นอีก......ไม่ว่ามันจะเป็นแค่การปะทะฝีปากส่อเสียดหรือถึงขั้นลงไม้ลงมือเขาก็ไม่อยากให้เกิดขึ้นทั้งนั้นล่ะ...=____=....ระอาคนอื่นเขา

แล้วเมื่อไหร่จะป้ายกันสักที= =!!!!...รอนานแล้วนะเนี่ย...มิโร่ร้องโวยมาจากกลุ่มผู้ชมซึ่งนั่งอยู่ในระยะห่างสามเมตร เบียดเสียดกันอยู่ในเขตที่ชากะขึงสายสิญจน์รอบสี่ด้านไว้ มือเรียวควานไปจับหวายเสกในย่าม....

...ในช่วงเวลาแบบนี้...ต้องพึ่งบารมีพระลูกเดียวฮ่ะ= =!!!....

งั้นแกก็มาป้ายเองสิฟ่ะไอ้ป่อง= =!!!!!...สง่าคุงกระชากเจ้ามี่ออกมาจากวง ก่อนยัดพู่กันที่จุ่มสีเทาเรียบร้อยใส่มือของมันแล้วผลักไปตรงหน้าเจ้าแช่ม

=[]=!!!!....ชั้นเนี่ยนะ!!!!.......แบบนี้สีฤทธิ์น่ากลัวๆเขาก็โดนอาละวาดคนแรกเลยน่ะเซ่~~!!!!!...

TT[]TT~....มี่~~อย่าป้ายตรูเลยยย~~....เจ้าแช่มร้องโหยหวนราวปูถูกเชือด

.......= =....เสียใจด้วยว่ะ....ยังไงก็ตามชั้นขอชำระหนี้แค้นที่โดนป้ายคนแรก..

ก็ไปชำระกับเจ้าน่อนมันเด้=[]=~~!!!!!...

....=3=~...ก็เจ้าสง่ามันเส้นใหญ่นี่หว่า....มันไม่ยอมโดนป้ายกับน้องมันก่อนอ่ะ ไม่งั้นมันตัดเงินเดือนพวกเราเรียบ.....ถือว่าเสียสละเพื่อเพื่อนก็แล้วกันนะแช่มเอ้ย....มี่พยายามปลอบ(เรอะ...) ร่างสูงย่างสามขุมเข้ามาพร้อมอาวุธสังหารในมือ

TT[]TT....ไอ้แช่มร้องไห้ขากรรไกรค้าง...

เอาละนะ=[]=!!!!!!มิโร่เหวี่ยงมือขึ้นในท่าเตรียมพร้อมป้ายอย่างแรง!!!! ก่อนจะตวัดมือข้างนั้นลงมา!!!!!!!!!!

เดธมาสค์หลุบตาลง....ยอมรับในชะตากรรมอันโหดร้ายของตนเอง==~~!!!!!....

......ชาตินี้เราคงไม่ได้เปิบส้มตำเคล้าลาบน้ำตาอีกแล้วTTwTT~....

........ข่อยขอโต้ดด้วยเด้อ....ไหปลาร้าที่ฮัก..........ชาตินี้ข่อยคงบ่ได้สำผัสเจ้าอีกแว้วววว.....

................ผ่านช่วงนาทีวิกฤตไป......

.......ไอ้แช่มลืมตาขึ้น......

..............ทำไมตรูไม่รู้สึกเหมือนโดนป้ายสีเลยฟ่ะ=_____=lll....

.............อย่างแรก...ก็พบมิโร่...ที่ยังตั้งท่าตวัดค้าง.........ส่วนเจ้าตัวคนป้ายสีก็หลับตาปี๋ เม้มปากแน่น....มือก็เกร็งแข็งอยู่ท่านั้น.....

...............ทั้งๆที่ไอ้พู่กันในมือ มันกระเด็นหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้= =!!!!!!!...

อ....เอ่อ....มิโร่...

ไม่ ไอ้แช่ม=[]=!!!!! ไม่ว่าแกจะรู้สึกยังไงก็ห้ามกินชั้นนะ!!!!!!...มี่เริ่มถอยหลังไปทีละจึ้กสองจึ้ก แม้ว่าจะยังหลับตาอยู่ก็ตาม.......นี่ตกลงมันเห็นแช่มเป็นตัวอะไรเนี้ย=[]=lll....

ไม่ใช่= =!!! ชั้นไม่ได้โดนป้าย~~!!!!!!ปูน่อยตวาดแว้ดเข้าให้ พู่กันในมือนายมันกระเด็นไปไหนแล้วหัดสังเกตซะมั่งเซ่!!!!!!!!...

หะ....หา....O O...มิโร่เพิ่งจะสังเกตฮ่ะ...ว่าพู่กันมันไม่ได้อยู่ในมือ....= =...

..........แล้วหายไปไหน!!!!!!!....

..............อย่าบอกนะว่ามันมีขาแล้วเดินหนีไปได้=[]=~~~!!!!!!!!!!!!!....(ไม่ใช่อดัมแฟมิลี่นะเพ่....)

กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด~~~!!!!!...นังคามิว...นังคามิวมัน=[]=!!!!!!!เสียงแปดหลอดของปลาตี้แผดดังมาจากทางซุ้มสายสิญจน์ด้านหลัง...

เท่านั้นล่ะ...

....หัวใจที่เคยอยู่ในอกดีๆ...มันก็กลับหล่นวูบบบบ....

เขารีบหันกลับไปหาคามิวทันที....ด้วยใบหน้าที่ตื่นตระหนก....

.....ของเหลวสีเทา....ค่อยๆไหลลงมาจากไรผม....

..........พู่กันสลักลาย....หมุนเอาหัวลง...ไปตกฉึกอยู่บนเส้นผมสีน้ำทะเล...

................หยดสีนั้น....ไหลเปื้อนลงมาถึงหน้าผาก....ลงไปถึงคิ้ว...เปลือกตา...ที่ค่อยๆปรือลง......

ร่างเพรียวกำลังโงนเงน...หงายหลัง...และ....ล้ม....

เหล่าเซนต์ในวงสายสิญจ์ พากันแตกฮือเหมือนนกพิราบที่โดนเขวี้ยงรองเท้าแตะเข้ากลางวงแถวๆสวนเบญจฯ เส้นด้ายสีขาวที่ขึ้งไว้รอบก็ขาดกระจุยย่อยยับ....

คามิว!!!!...มิโร่ร้องเรียกร่างที่ไร้สตินั้นด้วยเสียงที่ดังก้องสะท้อนไปทั่ว....

..............ไม่นะ.....

.....................นี่...เรา.............ทำอะไรลงไปเนี่ย!!!!!!.....

*****************************************************

อัพแล้วค่ะ....หลังจากห่างหายไปนาน

พอดีว่าตอนนี้สายโทรศัพท์ที่บ้านมันเสียน่ะค่ะ^ ^~....เลยอัพฟิคไม่ได้...

ไดอาเรียค้างไว้หลายตอน พรุ่งนี้กะจะเอามาลงค่ะ=w=...

....ทีนี้ก็สีเทาแล้ว~~....

.......มันจะออกมาเป็นยังไงหนอ...=3=~~....

(มี่ซุ่มซ่ามฉิบ...= =...)(<<<ก็แกแต่งเองไม่ใช่เร้อออ=[]=!!!!!)

ขอโทษด้วยนะฮะที่ไม่ค่อยได้ออนเอ็มเลย...TT TT....ก็สายโทรศัพท์มันเจ้งอะ..

อ้อ....ได้ลองเล่น เทลส์ ออฟ เดอะอาบิส แล้วล่ะค่ะ...

....ขอกรี้ดไออ้อนดังๆTT[]TT~...กี้ซซซซซซซซซ....น่ารักมากกก...

เมื่อวานนึกครึ้มอะไรขึ้นมาไม่รู้ เลยคว้ากล้องมาถ่ายopจากทีวี กะเอาไปไซโคเพื่อน

รอบแรกไม่มีอะไร แต่รอบที่สองเริ่มมีคำพูดของวี่และน้องวี่ร่วมแจม...

.....จนมันกลายเป็น ซับนรก...(= =...)

คิดอยู่ว่าเอามาลงดีรึเปล่า...(อยากลงอยู่หรอก แต่ลงไม่เป็น+อายเค้า= =...)กร้ากกกก....ไว้จะคิดดูอีกที...=__,=lll....

(ทำไมมีแต่คนบอกว่าเจดเป็นหญิงฟ่ะ= =...)

ปล.มิดเทอมอาทิตย์หน้า=[]=!!!!!!!

ปล.2อยากเล่นเกมส์~~...

ปล.3 ส่วนฟิคตอนต่อไปก็....รอไปอีกสามเดือน=w=...

ปล.4 ขอโทษนะคะที่ยังไม่ได้อ่านฟิค ดูอาร์ต เม้นต์ผลงานของใครเลยตั้งแต่อาทิตย์นู้นแล้ว= =......ใครก็ได้ช่วยบอกที สายโทรศัพเสียมันต้องทำยังง้ายยยย=[]=~~!!!!!....